Ragga Nagli

Hún er skrýtin hjarðhegðunin sem á sér stað fyrstu viku janúar mánaðar um gervallan heim… tja í þeim vestræna hluta allavega.

70% kosningabærra manna flykkist inn á líkamsræktarstöðvar með skóna gutlandi af samviskubiti.  Nú á aldeilis að bæta fyrir syndir feðranna… eða þínar eigin… með heljarinnar heilsuátaki.  2011 SKAL verða árið sem heilsusamlegur lífsstíll festist í sessi í sálinni.

Þau eru hinsvegar þung þessi spor inn á ræktaróðalið þar sem í hverju horni má sjá íturvaxna skrokka munda lóðin af fagmennsku og spæna upp hlaupabrettin af áfergju. Þú hefur styrkt þessar stöðvar af heilum hug undanfarinn áratug án þess að fá mikið fyrir snúðinn. Hann hefur aðallega runnið ofan í kokið glassúrhúðaður.

Hvers vegna hefurðu sturtað heilsunni ofan í toilettið í kringum hinn há-ameríska Valentínusardag á hverju einasta bévítans ári??  Þú getur snýtt þér við þá huggun að hið sama gildir um stærstan hluta “janúar –hópsins”.

Það er ekki nema brotabrot sem heldur áfram á braut heilsunnar og gerir heilbrigðan lífsstíl hluta af sjálfinu.

Hvers vegna?? Í langflestum tilfellum eru það kolruglaðar og algjörlega óraunhæfar væntingar manna til árangurs sem hleypur með það í gönur.  Það á að skafa lýsið en, to, tre…. það er ársó í febrúar og þá skal sporta hefluðum kvið og sköfnum byssum.
“Ég ætla að missa 1 kg á viku… og ekki minna en 10 kg fyrir þorrablótið.”

Fyrstu 1-2 vikurnar ertu 120% í mætingu og mataræði, og kílóin rúlla af…  en þau eru ekki eingöngu mör heldur einnig vökvi eftir saltneyslu og ófögnuð. En raunveruleikinn mætir með sína köldu vatnsgusu í kringum þorrablótstíðina, árangurinn er í hænuskrefum, en ekki lengur langstökk í hverri mælingu.

“Iss piss og pelamál, til hvers að vera þá að þessu ef það plokkast bara 1-2 cm á viku af vömbinni?”

Hvatinn minnkar sem leiðir til að æfingum fækkar og hliðarsporum í mataræði fjölgar.  Við það verður árangurinn enginn…. og jafnvel afturábak…. sem er verra en hænuskrefin!!!  Einkennileg lógík sem fólk beitir… ekki satt?

Til að hrista upp í rugluðum sköllum mannkyns þá er náttúrulögmálið að fitutap, vöðvavöxtur, styrkaukning und so weiter eru EKKI línuleg ferli.

Ef þú reiðir fram greiðslukortið í afgreiðslu sportstöðvar í þeirri trú að missa X kilo eða bæta í bekkinn í hverri  einustu viku, þá ertu í alvarlega slæmum málum. Það er bara ekki að fara að gerast… só sorry mæ frend.

Ef við tökum fitutap sem dæmi: Þó þú missir ekki ½  kg á viku þýðir ekki að þú sért ekki að ná árangri, að þú þurfir fleiri brennsluæfingar eða minnka matinn, eða hvaða aðrar réttlætingar þú notar í núðlunni til að þú sjáir óskatöluna á vigtinni.

Fitutap er ekki línulegt ferli… Aldrei!! Það er eins og íslensk veðrátta með hæðir og lægðir þegar kemur að árangri, og það kallast að vera heilbrigt og eðlilegt ferli… ekki að þetta sé allt vonlaust og líkaminn svari ekki… eða hvaða annað bull þú kemur upp með til að réttlæta að kasta inn handklæðinu.

Það munu koma vikur þar sem ekkert virðist vera að haggast, þú stendur í stað í þyngdum, í sprettum, á vömbinni og sorg og sútur allsráðandi.  Það er hinsvegar fullkomlega í lagi.  Það munu koma vikur á móti þar sem allt rúllar í fimmta gír og bullandi hamingja í sálartetrinu.

Hvoru tveggja eru hluti af heildarmyndinni í ÁRANGRI.  Langvarandi árangur er tímafrekur og safnast saman yfir tímann.  Leyfðu því að gerast, og sparaðu þér tárin, hártoganir og ekki síst árlegu styrkina til líkamsræktarstöðva landsins.

Það er mánudagur eftir nýárið og ólympískt samviskubit nagar ansi mörg beinin þessa dagana.

Að skipuleggja G-8 fund var auðveldara verkefni en að halda sig á beinu brautinni þessa helgi eftir nýársfögnuði og innhólf Naglans er stútfullt af játningum og beiðnum um syndaaflausn.

Dagarnir byrjuðu vel með graut og gleði en sukk og svínarí tók yfirhöndina eftir hádegið. Þvert á allar fyrirætlanir um hollustu og heilbrigði hrasaðir þú ofan í kökustampinn og álpaðist inn á Makka Dó eða Kenna Fræ.

Það eina sem Naglinn getur sagt við slíkri hegðun er: OG ??? eða á vondri íslensku “S**T HAPPENS”
Ef þú hefur gert heilsusamlegt líferni og hollt mataræði að lífsstíl… sem auðvitað allir lesendur síðunnar hafa gert… þá hendirðu þér aftur á beinu brautina í mataræðinu þegar mánudagsrútínan mætir á svæðið í öllu sínu veldi.

Örfá hliðarspor hingað og þangað í jólavikunni skipta sáralitlu máli í hinu stóra samhengi hjá fólki sem stundar heilbrigðan lífsstíl milli nýárs og jóla.

Jú, þú færist kannski ögn afturábak í árangri, en kílóin eru ekki límd á þig með tonnataki, þau fara af í janúar og febrúar ef þú heldur á spöðunum og tíglunum.

Það er líka aðeins svo og svo mikill skammtíma skaði sem þú getur gert með einstaka borgara á kantinum og súkkulaði í munnviki.

Hins vegar er svart-hvíta hetjan hennar Röggu Gísla alltof oft allsráðandi í hausum fólks, því það er slíkur hugsunarháttur sem veldur skemmdum á árangrinum.  “Ég hef hvort sem er skemmt daginn með að éta þessa kökusneið, get alveg eins dýft mér til sunds í nammikassann og sturtað mataræðinu ofan í Gustavsbergið.”

Svo hefst niðurrifsstarfssemi í heilasellunum á eigin aumingjagangi og agaskorti, og þessar ljótu hugsanir leiða af sér enn frekara sukkpartý til að fylla upp í holrúm sjálfsins.

Það sem byrjaði sem saklausar 500 aukalegar kaloríur hafa breyst í 5000 kaloríu rugl og bull vegna eigin sjálfsréttlætingar og blekkingarleiks.

Þeir sem stefna að fullkomnun í mataræði og hreyfingu, það er þeim sem mun mistakast að gera heilbrigði að lífsstíl.

Lærum á eigin veikleika til að bregðast við svona aðstæðum í framtíðinni, stundum mun takast að koma í veg fyrir svínaríið, en stundum ekki og það verður bara að hafa það… það er partur af prógrammet að hrasa… en það er enn stærri partur að standa upp aftur og snýta horið burt og halda áfram.

Því fyrr sem við viðurkennum eigin breyskleika og sættum okkur við þá staðreynd að við erum mannleg en ekki viljalaus vélmenni þá verður siglingin á hafsjó hollustunnar mun auðveldari.

Jæja góðir hálsar… jólakvikindið bara á morgun með öllum sínum kaloríum, sveittelsi og gúmmulaði.  Þeir sem hafa masterað þá iðju að gera hollustu og hreyfingu að lífsstíl vita að ólympískt át um jól og áramót er nauðsynlegur partur af prógrammet.  Því eins og Naglinn þreytist ekki á að jórtra, tyggja og hrækja ofan í lýðinn: Þurrelsi og svekkelsi eru ávísun á uppgjöf.

Hins vegar mun krónísk smurning innyflanna með rjómasósu og Nóa konfekti alla þrettán dagana, færa okkur ansi langt afturábak og stuðla að meiri fitusöfnun og sleni en við kærum okkur um. Hættan eykst á að sorg í sinni mæti nýju ári og frústrasjón heltaki mannskapinn.

Það er því mikilvægt að velja úr 1-2 daga sem við ákveðum að kýla vömbina og sleppa villidýrinu lausu á gnægtarborðunum.  Þess á milli halda sig nokkurn veginn á plani, og ef frávik eru naðsynleg að halda skömmtunum í mannlegri magamálsstærð.

Það sem skiptir samt mestu máli yfir hátíðirnar er að halda hreyfingunni í blússandi botni og gefa sér tíma í að mæta samviskusamlega þrátt fyrir innkaupastress, jólaskreytingarham, bökunarmaníu og innpökkunarsturlun.

Á milli jóla og nýárs verður hreyfingin enn mikilvægari til að eiga debet fyrir öllu átinu.

Allavega mun Naglinn nýta sér hinn dásamlega opnunartíma ræktarinnar hér í Danaveldi og viðra vömbina eftir jólaátið.
Við njálgarnir vitum að svívirðingar á járninu er ekki einungis hressandi fyrir sykurslenaðan skrokkinn, það gefur okkur líka innistæðu fyrir átveislunum eins og lesa má hér.

Farið inn í jólin með hamingju í hjarta og hófsemi í vasa, njótið þeirra með góðum mat og hreyfingu og komið útúr jólunum með góða samvisku og þurran skó.

Gleðileg jól!!

Nú eru aðeins tvær vikur þar til í hönd fer sá tími árs sem frústrasjón heltekur mannskapinn vegna skítafýlu út í sjálfa sig eftir ofeldi jólanna.

Netið er skannað í öreindir í örvæntingarfullri leit að skotheldu æfingaplani og sjóðandi matarplani til að losa sig við útþanda ístruna og færa rassinn aðeins norðar.
Vopnuð “töfraplaninu” mætir svo stríðalinn landinn fylktu liði inn á líkamsræktarstöðvarnar fyrstu vikuna í janúar.

Í viku 1, 2 og 3 (Naglinn er orðin svo dönsk að telja vikur), er liðið algjörlega anal með mataræðið, mætt upp á punkt og prik í ræktina og hamast og djöflast því nú skal lýsið sko leka.

Heldur fer þó að halla undan fæti í viku 4 og 5, nýjabrumið lekið af planinu, pizzunum fjölgar meðan ræktarmætingum fækkar….  í viku 7 er lufsast eftir minni á æfingar og nammikvöldin orðin að daglegu fransbrauði.

Áður en þú veist af er komin vika 47 og þú hefur verið dyggur styrktaraðli líkamsræktarstöðvanna enn eitt árið, gyllta planið liggur rykfallið ofan í tösku innan um grjótmyglaðar strillurnar og svitamorkið pungbindið.

Jólin eru handan við hornið en kjóldruslan eða jakkaskrattinn eru ennþá of fjandi þröng.  “Ohhhh… ef ég hefði bara haldið áfram mínu striki í mars…..”

Í þessu tilliti ætlar Naglinn að deila með ykkur leyndarmálinu að árangri?

Það er ekki nýjasta fitubrennslupillan sem lofar hefluðum kvið eftir helgi.

Það er heldur ekki nýjasti orkudrykkurinn, átaksnámskeiðið eða bumbubaninn úr sjónvarpsmarkaðnum.

Það er Planheldni…. Já þetta er nýyrði Naglans.

Að mæta í ræktina og djöflast í lóðunum, skilja ekkert eftir nema sinn eigin aumingjaskap og taka almennilega á því.

Að mæta út að hlaupa og slátra kílómetrunum sama hvernig viðrar og hversu lítið þú ert að nenna.

Að mæta í sund, í box, CrossFit, Boot Camp…. Hvað sem er að kitla pinnann þinn.

Að borða hollt og rétta skammta 90-95% tímans, ekki bara mánudag til föstudags.

Náttúrulögmálið er að sófalega og sjónvarpsgláp mun ekki bæta í byssurnar, Kringluráp bætir ekki bekkinn og kaffihúsaseta tætir ekki upp þolið.
Að laumast í nammipokann á þriðjudögum, miðvikudögum og fimmtudögum mun ekki skafa mörina.

Þeir sem hafa náð sínum markmiðum með skrokkinn, sama hvort það er fitutap, kjötsöfnun, úthald eða styrkur geta sagt þér að lykillinn að árangrinum lá í að halda sig við efnið – að mæta á æfingar og halda sig við hollt mataræði… dag eftir dag, viku eftir viku, ár eftir ár.

Vissulega eru einhverjar breytingar gerðar á planinu á 5-7 vikna fresti en það sem rífur liðið áfram og bætir skrokkinn er löngunin til að ná markmiðinu og það veit að ekkert annað blífar en mæting, mæting, mæting og heldni, heldni, heldni árið út og inn.

Hið eina sanna matarplan eða æfingaplan er ekki það sem mun ákvarða árangurinn hjá þér.  Það er þín planheldni viku eftir viku, mánuð eftir mánuð, ár eftir ár…. eins og Naglinn hefur margtuggið, hrækt og jórtrað: Gerðu þetta að LÍFSSTÍL!!!

Ef þú nærð ekki árangri eru 99% líkur á að þú klikkaðir..… ekki planið.

Nú er tími vellystinga í mat og drykk að renna í garð.

Margir fá eflaust kvíðahnút í magann yfir að kílóin safnist utan á þá yfir jólahátíðirnar, og árangur vetrarins eftir hamagang í rækt og strangt mataræði fokinn út í veður og vind. En það er ekki náttúrulögmál að bæta á sig jólakílóum. Það er vel hægt að fara á jólahlaðborð og í jólaboð án þess að kýla vömbina.

Í borðhaldi jólanna er margt hollt í boði og engin ástæða til að sitja heima með sorg og sút. Ef þið sjáið fram á mörg jólahlaðborð og jólaboð er einfaldlega málið að velja skynsamlega og láta magnið ekki keyra fram úr hófi.

Veljum:

Lax og síld: bæði eru sneisafull af góðu Omega- 3 fitusýrunum.

Kalkúnn: mjög magur og prótínríkur,

Sætar kartöflur og kartöflur: góð flókin kolvetni

Rúgbrauð/heilhveitibrauð: er í lagi… í hófi samt

Gufusoðið grænmeti: gulrætur, grænar baunir, blómkál, brokkolí o.s.frv er besta fæða sem við látum ofan í okkur, pakkað af vítamínum og andoxunarefnum

Roast beef: Rautt kjöt með allar sínar dásemdir, sneisafullt af prótíni

Lambakjöt: pínu feitt kjöt en ekkert sem drepur neinn af og til

Rauðkál: allt í lagi, smá sykur í því en ekkert til að missa svefn yfir

Soðsósur

Forðumst:

Laufabrauð: steikt upp úr feiti…þarf að segja meira?

Sykurhúðaðar kartöflur: Sykurhúðaðar segir allt sem segja þarf

Rjómasósur: mettuð fita fyrir allan peninginn

Hangikjöt: salt og fita alla leið

Majónes síldarsalöt: Majó er Satans og ætti að forðast í lengstu lög

Paté: Mikil mettuð fita, dýrafita

Svínasteik/ Purusteik: Mikið af dýrafitu sem er mettuð og óæskileg

Desert: Erfitt hérna en sparar fullt af tómum hitaeiningum úr sykri og fitu. Ef þér finnst þú eiga það skilið, fáðu þér nokkrar skeiðar til að seðja sárustu löngunina, en ekki klára fullan skammt.

Í jólaboðum er allt í lagi að kanna fyrirfam hjá gestgjafanum hvað sé í matinn, og koma þá með sitt eigið kjöt í Tupperware ef við viljum ekki fylla æðarnar af mettaðri fitu úr svíni eða öðru óhollu kjöti. Þá má nýta góða meðlætið sem gestgjafinn býður upp á en sneitt framhjá óhollustu á borð við rjómasósur, sykurbrúnaðar kartöflur og fengið okkur þeim mun meira af grænmeti, kjöti og laxi.

Ekki tapa ykkur samt í munkalífinu því þetta er lífsstíll. Í öllum bænum takið eina til tvær máltíðir á viku þar sem þið leyfið ykkur puruna og smérið og desann án þess að fá snefil af samviskubiti.  Þess á milli er málið að velja rétt, borða hæfilega skammta, stunda ræktina eins og berskerkur og ekki taka smákökumaníu bara af því þær eru í augsýn.
Þannig getum við farið í gegnum desember án þess að skórinn verði blautur af hlandi í janúar með bömmerinn á stærð við Hömmerinn hans Bjögga.

Að komast út úr desember nokkurn veginn á núlli er besta jólagjöfin.

Fyrir skömmu fékk Naglinn póst frá gamalli vinkonu sem vill grenna sig en var í vandræðum og leitaði því á náðir stallsystur sinnar.  Hún vissi ekkert hvað “mætti” borða í fitutapi og var hrædd við allan mat og að klúðra málunum svo túnfiskur og salat var það eina sem rataði á diskinn… og eftir æfingu máltíðin var grænmetissúpa!!

Semsagt greyið var langt inni í myrkrinu múlbundin með lepp á báðum augum.

Naglinn fær illt í hjartað að heyra um fólk sem borðar leiðinlegan og einhæfan mat, því lífið þarf engan veginn að vera svo ömurlegt.

Peningar skipta bara máli þegar við erum að lepja skelina úr fátækt, hið sama gildir um mat.  Naglinn þekkir það af eigin skinni og mælir hamingju í mat – ef máltíð er bragðlaus og leiðinleg verður túttan afar óhamingjusöm og ómöguleg.

Við erum nefnilega með svokallaðar verðlaunastöðvar í heilanum sem tengjast neyslu á mat, hvernig hann bragðast og hvaða áhrif hann hefur á líðan okkar.  Með öðrum orðum, bragð af mat og upplifun af áti er beintengt við leitun að vellíðan.  Þegar þessar stöðvar fá ekki fullnægju sína vegna þess hið daglega mataræði er svo gersnautt af fjölbreytni og gúrmeti þá taka þær yfir hið lífeðlislega ferli af svangur-saddur með uppáþrengjandi hugsunum og ógnandi löngunum.

Ef við förum í gegnum dagana með því að neita okkur stöðugt um alltof margar fæðutegundir og borðum sama þurrfóðrið dag eftir dag er voðinn vís. Líkurnar  á ólympískri hrösun ofan í Homeblestpakkann og líkamssmurningu með súkkulaði og rjóma, aukast með hverjum bitanum af ljósritunarpappírs þurrum kjúlla og túna.

Til þess að fitutapið verði árangursríkt þurfum við að sturta öllu sem heitir megrunarkúr ofan í klósettið því það virkar ekki að kötta út det hele, þamba sjeik og smjatta á brokkolí, þá tekur þessi stöð í heilanum öll völd yfir hugsunum okkar eins og afrískur einræðisherra.  Það er ekki þar með sagt að við eigum að lifa á sveittum hammara og rjómasósum.  Hollur matur er engan veginn samnefnari þess að vera grátandi að borða þurran trjábörk – ef hið daglega mataræði er fjölbreytt, gómsætt og spennandi innan löglegra marka þá örvum við þessar stöðvar í heilanum það mikið að Nóa Kropps pokinn hættir að öskra á okkur úr nammikassanum.

Gerið mataræðið að þægilegri rútínu og LÍFSSTÍL – í því hugtaki felst að við hlökkum til að borða og máltíðirnar veiti okkur fullnægingu og gleði í hjarta.

Verið frjó og skapandi í eldhúsinu, tileinkið ykkur fjölbreytni ekki eingöngu fyrir skrokkinn heldur líka fyrir gráa efnið.

Með því að halda hugsunum um mat undir kontról eru meiri líkur að við hleypum á skeið á beinu brautinni.

Hugsanir koma jú á undan hegðun ekki satt?

Naglinn hefur oft fengið fyrirspurnir um ráðleggingar til að drepa niður púkann sem hamast og djöflast til að ýta okkur útaf heilsubrautinni og draga niður í svaðið í undirheima sykurguðsins.  Nýlega kom athugasemd frá lesanda sem segist breytast í “kökuskrímslið” á nokkurra mánaða fresti og hvernig eigi að rífa sig upp næsta dag og fara í ræktina, prumpa út samviskubitinu og halda áfram?

Naglinn lumar sannarlega ekki á neinum leikfimisæfingum fyrir gráa efnið sem eru töfralausn til að halda sig á mottunni, sá sem gerir það hlýtur að verða ríkari en Facebook kvikindið.  Það berjast allir við púkann, Naglinn líka, en það eru þó nokkur atriði sem ber að hefja upp til himnanna í þessum lífsstíl.

Ekki vera í allt-eða-ekkert pakkanum. Hvert mataræðisplan á að gera ráð fyrir 1-2 frjálsum máltíðum á viku þar sem dýrinu er leyft að leika lausum hala og mallinn sykurhúðaður pínu pons. Það sem einkennir samt ansi marga á heilsubrautinni er svarthvíti hugsunarhátturinn  – “fyrst ég hef gúffað í mig einni sneið af skúffuköku er eins gott að sökkva alla leið ofan í  og panta pizzu, slátra Nóa kropps pokanum og smyrja mig með transfituhúðuðum kleinurhingjum í nokkra daga.”

Með því að leyfa þér smá lottó um helgar kemurðu í veg fyrir að súkkulaðipúkinn öskri af öllum lífs og sálar kröftum og eykur líkurnar að þú haldist á beinu brautinni yfir vikuna.  Við erum ekki munkar í Tíbet svo það er engin ástæða til að neita sér um öll lífsins gæði.

Ekki hafa daglega mataræðið einhæfara en eldhúsdagsumræður á Alþingi. Vertu svolítið skapandi í eldhúsinu og prófaðu nýjar hollustu gúmmulaði uppskriftir í hverri viku.
Fjölbreytni er krydd lífsins – ef þú étur kjúlla með hrísgrjónum alla daga frem og tilbage koma upp tilfinningar þar sem þér finnst bragðlaukarnir vera hlunnfarnir í þessu lífi. Þá er bara einn áfangastaður í boði – uppgjöf og með tilheyrandi átkasti enda á að bæta upp fyrir tapaðan tíma sem fór í hænsnasmjatt.

Ef þú ferð útaf brautinni meira en góðu hófi gegnir skaltu ekki leggjast í kör með snýtuklútaboxið og sængina upp að höku.  Það detta allir í það af og til… ALLIR!! Líka þessir allra hörðustu – við erum öll mannleg og breysk.  Það eru hinsvegar þeir sem girða brókina yfir bumbuna, bretta upp ermarnar á bjúguðum höndunum og draga rassinn á sér með alefli og handafli aftur á beinu brautina eftir hrösun sem ná árangri.

Þar sem þú liggur á þriðja degi í átu með fráhnepptar brækurnar uppi í sófa með samanvöðlaðan tóman Doritos pokann undir rasskinninni og kókslefið útá kinn, spáðu í hvernig þér líður. Ertu í skýjunum af hamingju? Varla… Er þér ekki illt í útsprengdri bumbunni af ofáti? Er þér ekki samt meira illt í sjálfsmyndinni sem liggur mölbrotin undir Nóa kropps leifunum á gólfinu? Þér finnst þú vera aumingi og niðurrifsstarfsemi á sjálfinu fer í fimmta gír.
Ímyndaðu þér svo hvernig þér líður þér eftir djöfulgang í ræktinni slafrandi í þig hafragraut og eggjahvítupönnsu.  Eins og milljón króna seðli nýstraujuðum úr Seðlabankanum, er það ekki?  Notaðu þessa mynd af þér skínandi af heilbrigði til að truntast aftur á heilsubrautina og fá aftur vellíðunar endorfínin streymandi um skrokkinn.

Naglinn þekkir það af eigin skinni þegar villidýrinu hefur verið sleppt lausu með tilheyrandi ofátsgræðgiskasti þar til líkaminn líkist bókstafnum Þ að það er ekkert sem þráð er heitar en að komast aftur í guðdómlegu heilsubrautina og losa vökvann úr kaktusnum í vömbinni.

Það er mikilvægt að hafa í huga að þegar allt kemur til alls snýst þetta um þitt eigið val.  Þú ert ekki í Guantanamo heilsunnar – þú fékkst ekki yfir þig Stóra dóm um að stunda heilsusamlegt líferni með góðu og hollu mataræði.  Þú velur að gera það – þú getur líka valið að verma IKEA sófann með snúð í annarri og kók í hinni.

Það skemmtilega við lífið er að við höfum alltaf val.

Við veljum í hvernig líkama við búum með hegðun okkar.

Við veljum líka hvernig við hegðum okkur með hugsuninni og að lokum veljum við hvernig við hugsum.

Það er hinsvegar full vinna að hugsa jákvætt og þarf að skrúfa hausinn í rétta átt á hverjum einasta morgni.  Það er svo miklu auðveldara að vera neikvæður en jákvæður því neikvæðar hugsanir laða að sér meiri neikvæðni.

Hvernig þú velur að horfa á og hugsa um heilsusamlega lífsstílinn þinn  – jákvætt eða neikvætt – ákvarðar hversu vel eða illa þú helst á þeirri braut.

Það er magnað hve oft heyrast háleitar yfirlýsingar um HVAÐ fólk vill.  Takmarkið er básúnað í gjallahorn á Austurvelli: nú á sko að missa 15 kíló fyrir árshátíðina í næsta mánuði, geta gert 50 armbeygjur og 100 upphífingar á annarri meðan hin prjónar trefil, hlaupa 10 km í hádegishléinu und so weiter.
En vindurinn er aldeilis úr blöðrunni þegar kemur að því HVERNIG skal ná markmiðinu. Lokaafurðin er nefnilega ekki eitthvað sem þú pantar uppúr Freeman’s og lítill sendidrengur kemur færandi hendi með draumalíkamann, aukinn styrk og þol pakkað í sellófan með bleikri slaufu.  Að gera þær breytingar sem þarf á eigin hegðun til að ná þangað er í mörgum tilfellum eins og að draga blóð úr steini með saumnál og skýrir hvers vegna ekki fleiri ná sínum markmiðum.

Að skuldbinda sig markmiði án þess að skuldbinda sig leiðinni að markmiðinu er ekkert annað en tálsýn og kjaftæði.  Ekki fá flogakast af sjokki en ef þú sinnir ekki HVERNIG þá muntu aldrei ná þessu HVAÐ sem þig langar í.

Það þarf hinsvegar að varast að ætla að vera fullkominn – slíkt er eingöngu leiðin til brostinna væntinga og kramdra drauma.  Engin mannskepna getur verið 100% í neinu verkefni 100% tímans – þú getur alveg jarðað þá drauma í Gufunesinu med det samme.  Það er vel gerlegt í afmarkaðan tíma en þá erum við ekki lengur að tala um lífsstílsbreytingu heldur átak með “best fyrir síðasta söludag” og það er ekki sú leið sem við viljum feta.

Dramatískar aðgerðir í stuttan tíma með tilheyrandi óhamingju í sálinni og hnút í maga er ávísun á að detta aftur með smettið beint ofan í gömlu venjurnar og árangri erfiðisins sturtað niður í skólpið.

Við eigum að læra á veikleika okkar og kunna að meðhöndla þá.  Ertu meðvitaður innst í myrkustu afkimum heilans að þegar þú færð þér kók þá kemur pervertísk löngun í Dorito’s sem þú ræður illa við að hunsa? Það er vegna þess að þú hefur parað þessa tvo hluti saman í gegnum tíðina, einföld skilyrðing hér á ferð – Halló atferlisfræðingar.  Lausnin er svo kristalskýr að Tékkarnir skammast sín og Skinner snýr sér við í gröfinni– það þarf ekki geimeðlisstjarnfræðing frá NASA til að reikna út að ef þú sleppir kókinu snarminnkarðu líkurnar á að Doritosið endi í skoltinum.

Naglinn prédikar yfir lýðnum að reyna að halda sig á mottunni 90-95% tímans. Við eigum ekki að sitja með kökkinn í kokinu að slafra í okkur þurrum túnfiski á þriðjudegi – þá erum við komin með púkann í express heimsendingu frá Domino’s. Mataræðið frá degi til dags á að vera gómsætt og spennandi með máltíðum sem vekja hamingju í hjarta. “Eftir -æfingu-dásemdin” með sínum endalausu möguleikum ætti að halda púkanum í skefjum yfir vikuna og gómsætur morgungrautur á að fylla sálina af bjartsýni fyrir daginn.

5-10% tímans má svo nota til að hylla sukk guðinn og nostra við sykurpúkann í sér.  Honum þarf jú að sinna af og til greyinu, því hann er hluti af sjálfinu.

Við eigum heldur ekki að beita okkur raflostsmeðferð til að stunda æfingar sem okkur þykja dauði og djöfull. Æfingaplanið á að vera hnitmiðað, skemmtilegt og krefjandi. Nútímamaðurinn hefur einfaldlega öðrum hnöppum að hneppa en að dandalast í ræktinni í 3 tíma á dag – láttu engan ljúga að þér að það sé nauðsynlegt til að ná árangri. Gæði fram yfir tíma skal alltaf vera leiðarljósið og vasaljósið: koma – gera – fara eins og góður maður segir.

Það er mikilvægt að eyða orkunni í að verða eitthvað í stað þess að rembast stöðugt með rjúpunni að vera ekki svona og hinsegin…á mannamáli…ekki vera stöðugt að berjast við okkur sjálf hvernig við eigum ekki að vera í stað þess að vera meðvituð um eigin ófullkomleika og samþykkja veikleikana.

Ef þú ert alltaf að reyna að borða ekki nammi í stað þess að vera þessi sem borðar hollt, þá geturðu aldrei orðið hrausti, heilbrigði gæinn.  Þú festist í innri baráttu við það sem þér finnst vera óæskilegir eiginleikar þínir.  Ekki trúa í nanósekúndu að þeir sem þú lítur upp til hafi ekki líka sína djöfla í eftirdragi. Að halda fram að þú getir ekki náð sama árangri og fyrirmyndin, því þú hafir ekki “sjálfsagann, dugnaðinn, samviskusemina” og hvaðeina sem þú tínir til í eigin vanmetakennd og afsökunarham er bara sjálfsblekking.

Þú ein(n) stjórnar hvaða eiginleika þú virkjar og hverja ekki.  Þú stjórnar hvaða gæi þú verður.

Þú ert þreytt(ur) á að vera úr formi – det går inte længere.  Komast í kjóldrusluna fyrir jólin, sjá tólin fyrir jólin, hlaupa 10km á næsta ári… hvernig sem hver vill hafa það.  Þú talar við ýmsu gúrúa í bransanum, skoðar netið, tímarit, spyrð kóng og prest.  Þessu næst seturðu saman skothelda áætlun eða ræður þér þjálfara – nú á aldeilis að gera eitthvað í málunum.

Nú hefurðu fengið planið í hendurnar og hvað gerist þá?  Fylgirðu því? Hhhmmm… þegar stórt er spurt…

Eins og Naglinn hnekkti á í síðustu færslu eru alltof margir sem vilja fá allt fyrir ekki neitt.  Eigið framlag til árangurs á að vera í frostmarki en á sama tíma er kvartað og kveinað yfir lélegu formi og suðlægum rassi. Að uppskera eins og þú sáir virðist ekki hringja neinum bjöllum.

Það er nefnilega ekki nóg að eiga fallega skrifað blað í töskunni með leiðbeiningum um hvernig eigi að komast í form.  Það þarf nefnilega aðgerðir af þinni hálfu. AÐVÖRUN! hér kemur sjokkerandi staðreynd: Þú þarft að fylgja planinu svo það virki – þú þarft að mæta í ræktina og borða rétt.  Þar liggur hundurinn grafinn í kúnni með hnífinn á bólakafi í bakinu.

Planið virkar ekki nema að því sé fylgt og því betur sem það er gert, því meiri verður árangurinn. Það þarf ekki geimvísindamann til að reikna út að ekki er vænlegt til árangurs í fitutapi að maula karamellu hér og þar, popp í bíó, rauðvínsglas með matnum, kók yfir Gray’s og ís eftir sund.  Þessi litlu atriði hér og þar safnast saman og eru fljót að fylla aftur í fitutapsholuna sem við reynum að búa til með stífu mataræði og æfingum.  Ef þú talar við afreksíþróttamenn þá munu þeir ekki þakka árangurinn síðdegisglápi á Oprah eða allri kókdrykkjunni. Samviskusöm mæting á æfingar, topp mataræði og vinna, vinna, vinna er það eina sem blífar.

Af hverju er svona erfitt að fylgja plani eða halda sig við efnið? Er það vegna þess að þægindahringurinn með rjómasósum og sjónvarpsglápi er bara svo ansi kósý og erfitt að stíga útúr honum?

Ertu svangur/svöng í niðurskurði? Sjokkerandi!! Þú ert að borða undir viðhaldhitaeiningum líkamans og hann kallar á meiri orku með svengdartilfinningu.

Er erfitt að lyfta þungt og spretta hratt?  Aftur erum við gapandi hissa, við hin lyftum nefnilega litlum sætum tvinnakeflum íklædd bómullargalla.  HALLÓ! Hækkaðu sársaukaþröskuldinn og snýttu þér. Þú ÁTT að finna fyrir þessu til að ná árangri.

Er erfitt að finna tíma til að æfa? Jæja já!! Obama og Pútín eru báðir í hörkuformi –hvaða landi stjórnar þú sem tekur svona ofboðslegan tíma að þú finnur ekki 45 mínútur á dag?

Annar punktur sem er alltof algengur hjá nútímamanninum, það á allt að gerast í gær, alls ekki seinna og helst fyrr.  Fína æfingaplanið úr vöðvablaðinu klippt út, skokkað í Hagkaup eftir haframjöli, grænmeti og kjúklingabringum.

En eftir viku tekur ólympísk óþolinmæði öll völd í gráa efninu og í pirringskasti og frústreringu er síðasti aurinn brúkaður í skyndilausnir í nýjasta safadetox hvítlauks sjeik kúrnum (lesist: nýjasta kjaftæðið) eða vita gagnslausar fitubrennslutöflur.

Hér kemur önnur köld gólftuska í grátbólgið smettið… það þarf að gefa líkamanum tíma til að bregðast við æfingaáreiti og breyttu mataræði.  Það gerist EKKERT á einni viku, kannski smáræði á tveim.
Staðfesta og harka í 4-6 vikur og þú ferð að upplifa breytingar.  Það er rúmlega einn vesæll mánuður af öllu lífi þínu – þú hlýtur að geta gefið þér þann tíma í verkefnið.  Reyndu svo í þetta skiptið að gera hollustulífið að lífsstíl, þá sleppurðu við öll grátköstin og deprímeringuna.  Hver vill vera alltaf á byrjunarreit?

Öfund er undirrót alls ills í heiminum og því miður er þessi löstur alltof algengur í fari fólks.  Í lífi hvers og eins má finna þá sem vegna eigin vanmetakenndar munu aldrei samgleðjast né hrósa þér, hvort sem það er með nýja bílinn þinn, starfið, íbúðina, líkamlegan árangur eða vel unnin störf á braut heilsunnar. Það geta jafnvel verið þínir allra nánustu – æskuvinir, maki, börn, systkini, foreldrar – sem beinlínis eru letjandi fyrir þinn breytta lífsstíl.

Horfðu á fólkið í kringum þig.  Makann, börnin, vinnufélagana, foreldrana, systkinin.

Hverjir í þínu nærumhverfi hvetja þig áfram í þínum breytta lífsstíl?

Segir systir þín: “Gott hjá þér að sleppa súkkulaðinu og fá þér frekar epli.”

Eða segir hún: “Getur þú ekki svindlað á mataræðinu svona einu sinni, það skaðar nú varla að fá sér smá súkkulaði?”

Hvað með vini þína? Eru þeir “já” manneskjur sem réttlæta svindl og sukk með þér? Eða hrósa þeir þér fyrir staðfestu þína og smitast af dugnaðinum og fara með þér í spinningtíma á morgnana?

Hvernig er stuðningurinn heima við? Í stað þess að vera hvetjandi umhverfi þar sem fjölskyldan tekur þátt í heilsusamlegu líferni og sýnir þínum þörfum skilning getur heimilið orðið að spennuþrungnu umhverfi þar sem samviskubit grasserar yfir ræktarferðum og kjúklingaáti.

Segir makinn við þig:“Æi þarftu endilega að fara í ræktina núna?” Eða fer hann með þér í ræktina og skannar netið í leit að girnilegum heilsusamlegum uppskriftum fyrir fjölskylduna?  Rannsóknir hafa sýnt að félagslegur stuðningur heimavið og í vinahópnum er stór þáttur í að viðhalda fitutapi (Am Journ of Clin Nutr, 52, 800-807)

Hvernig eru vinnufélagarnir? Ein Naglatútta kvartar yfir að sínir vinnufélagar geri ekki annað en að agnúast út í hennar matarvenjur og hreyfingu. “Til hvers ertu að þessu? Þú étur nú ekki neitt. Æfirðu ekki of mikið?”  Í stað þess að samgleðjast með árangurinn og hvetja hana áfram á heilsubrautinni eru neikvæðar athugasemdir um breyttan lífsstíl látnar dynja á henni.

Hvers vegna er það svo að 70% af þeim sem byrja að feta brautina að breyttum lífsstíl gefast upp og falla í sama farið með kókómjólk og snúð.? Getur ein ástæðan verið að fólk sé einfaldlega að friðþægja samferðarfólk sitt með kökuáti og kókdrykkju?
Svart-hvítur hugsunarháttur er mjög algengur hjá nýgræðingum á heilsuvagninum og mörgum reynist erfitt að finna meðalhófið í hollustu og óhollustu.  Örlítil hrösun af beinu brautinni, t.d með að fá sér kexköku til að þagga niður í gagnrýnisröddum, er álitið merki um eigin veikleika og ósigur.  Þá sé eins gott að liggja í majónesu þar sem allt er hvort eð er ónýtt eftir eina kexköku.

Það þarf því sterk bein til að halda sínu striki á heilsubrautinni og láta blammeringar um skyrát og skokk sem vind um eyru þjóta.   Vertu ein(n) af þessum fáu sem standa uppi sem sigurvegarar og leyfðu sófakartöflunum að kreppa tærnar í skónum í eigin aumingjagangi.