Ragga Nagli

Aldeilis viðburðarrík helgi að baki – Júróvisjón- kosningar – útskriftir.
Deutschland über alles og Reykjavík Best í heimi?

Ætla má að margir hafi brugðið undir sig betri fætinum þessa helgina og vætt í tánni með guðaveigunum undir dynjandi úrkynjun Júróvisjón og gráti fjórflokksins.
Þrátt fyrir gríðarlega fordóma fyrir þessari keppni ól Naglinn manninn í Mekka Júróvisjón þetta árið – Oslo þar sem tjúttað var frameftir morgni með allra þjóða kvikindum í blússandi stemmningu.
Áfengisdrykkja Naglans jaðrar við núllið en hún felst í tveimur rauðvínsglösum að hámarki þegar sá gállinn er á túttunni (að gamlárskvöldi og stórviðburðum undanskildum).
Það er því aðeins svefnleysið sem þarf að glíma við á þessum myglaða mánudagsmorgni.

Eftirfarandi er brot úr gömlum Naglapistli og tileinkaður ykkur sem hylltuð Bakkus af mikilli trúrækni þessa helgina.

Áfengisdrykkja er eitt það versta sem maður gerir líkamanum.

Hér koma nokkrar staðreyndir um áfengi og neikvæð áhrif þess á líkamann:

1) Hvert gramm af áfengi inniheldur 7 hitaeiningar, en kolvetni og prótín innihalda aðeins 4 hitaeiningar. Í áfengi eru svokallaðar „tómar“ hitaeiningar, því þær veita engin næringarefni s.s vítamín og steinefni.

2) Léttvín og bjór innihalda mikinn sykur og því er magn hitaeininga sem neytt er umfram þörf líkamans. Þetta veldur losun á háu magni insúlíns og hitaeiningar eru geymdar í fitufrumum sem hækkar fitumagn líkamans.

3) Þar sem áfengi veitir litla sem enga næringu, hefur það örvandi áhrif á matarlyst bæði á meðan neyslu stendur og eftir hana. Áfengi losar líka um hömlur, og undir áhrifum verður manni oft sama um heilsusamlegt mataræði. Hver fær sér hafragraut og eggjahvítur í þynnku? Líkaminn öskrar á sveitta pizzu, svarta dauða og bragðaref í þynnkunni?

4) Áfengi truflar meltingu prótíns og kolvetna í lifur og hún getur ekki myndað nýjan glúkósa. Áfengi truflar líka framleiðslu ensíma í brisi sem sjá um niðurbrot fitu í líkamanum. Sterk tilhneiging verður hjá líkamanum til fitusöfnunar og erfitt að byggja upp vöðvavef.

5) Áfengi þurrkar upp líkamann. Vökvabúskapur líkamans fer úr skorðum við neyslu áfengis því mikið af vatni líkamans þarf til að vinna úr áfengi í nýrum í stað þess að nýtast í aðra starfsemi. Það getur tekið líkamann nokkra daga að vinna upp þetta vökvatap.

Bara svona til að bæta á samviskubitið múúúhahahahaa…..

Ein Naglatútta sagði lærimeistara sínum farir sínar ekki sléttar af samskiptum við doktorinn sinn.  Með góðfúslegu leyfi er samtalið birt hér:

Ég hringdi í lækninn minn í gær sem er nú svo sem ekki í frásögur færandi til að endurnýja lyfin mín og breyta aðeins nema velmeinandi doktorinn hafði ákveðnar skoðanir á því hvernig ég skyldi haga minni þjálfun

Eftirfarandi er bútur úr samtalinu nokkurn vegin eins og það átti sér stað

Dr: já, þú ert semsagt alltaf að æfa – ertu ekki að hlaupa ennþá?

Moi: Jú, jú er að hlaupa, ætla að hlaupa hálft í sumar svo ég er að hlaupa líka, er samt að lyfta svolítið hressilega með líka núna

Dr: Nú! Ég held þú ættir nú ekki að vera að lyfta neitt sérstaklega, þú ert nú þannig byggð, heldur leggja áherslu á að hlaupa og reyna að létta þig eitthvað – þá verður allt svo miklu auðveldara fyrir þig

Moi: já, ég geri mér grein fyrir því að ég hlypi nú hraðar ef ég væri ekki svona þung en það þarf að styrkja sig líka, fjallaferðirnar líka hmmm

Dr: já ég held að þú ættir ekki að vera neitt að lyfta of mikið eins og ég segi – frekar að hlaupa 1-2 lengri hlaup í viku og taka svo 1-2 stutt og spretti (doktorinn er úthaldsíþróttamaður)

Moi: Já, ég er að því líka með lyftingunum

Dr: ég myndi nú ekki ráðleggja það sérstaklega…..

Moi grípur frammí: eigum við ekki bara að prufa að treysta þjálfaranum, hún veit af markmiðinu sko

Dr: jú, ég ætla ekki að skipta mér neitt af því, gott að þú ert svona ákveðin í hreyfingunni en hafðu þetta í huga (hann varð að eiga síðasta orðið um þetta)

Er þetta ekki yndislegt! Stórar stelpur eiga ekki að lyfta heldur hamast á brettinu!

Naglinn lamaðist auðvitað vinstra megin við að lesa þetta endemis bull í manninum.
Konur (og karlar) af öllum stærðum EIGA að lyfta lóðum og láta svona steinaldarfáfræði sem vind um eyru þjóta.

Naglinn tekur orð fyrrum menntamálaráðherra sér í munn og leggur til endurmenntun fyrir þennan blessaða lækni. Hann ætti að dusta rykið af lífeðlisfræði 101 og rifja upp hvað lyftingar gera fyrir líkamlega virkni:

Meiri fitubrennsla –> aukinn vöðvamassi = hærri grunnbrennsluhraði

Minni líkur á beinþynningu –> styrktarþjálfun eykur þéttni beina.

Minni líkur á meiðslum, bakverkjum og liðagigt –> styrktarþjálfun byggir upp sterkari bandvef og eykur stöðugleika liðamóta

Minni líkur á hjarta-og æðasjúkdómum –> styrktarþjálfun lækkar LDL (Leiðinlega) og eykur HDL (Hjálplega) kólesterólið og lækkar blóðþrýsting.

Minni líkur á sykursýki –> líkaminn nýtir betur sykur úr fæðu þegar styrktarþjálfun er stunduð.

Lyftið blómin mín… lyftið eins og ljónið.

Ein spurning sem Naglinn fær oft í hausinn er “Hvað getur maður gert til að missa fitu hraðar?”

Þegar kemur að líkamlegum breytingum er óþolinmæði eitt helsta tískufyrirbærið, hjá nútímamanninum á allt að gerast í gær.  Ef mörin er ekki farin eftir 2 vikur þá er þetta ekki þess virði og alveg eins gott að sleppa þessu bara.
En tók það 2 vikur að bæta aukakílóunum á þig?? Neeeiii…varla.
Halló!!! Verum raunhæf hérna!!

Ef þú ætlar að gera líkamlegar breytingar – langtíma breytingar – þá eru takmörk fyrir hversu hratt hlutirnir munu ganga.  Hver einasti karlmaður væri til í að pumpa járnið í viku og líta út eins og Adonis, en það er ekki að fara að gerast.  Tveir tímar af brennsluæfingum og nokkrum Jane Fonda “tónandi” æfingum og búmm – Lara Croft. Það er ekki að fara að gerast heldur.

Þeir sem  hafa verið baðaðir í sukki í langan tíma og breyta lífsstílnum til hins betra og hafa mikla fitu að missa upplifa oft “byrjenda-effektinn” þar sem heill haugur lekur af í byrjun – miklu leyti vökvi en einnig fita.

Því lengur sem þú hefur verið að plokka lýsið þá hægist á framleiðslu hinna ýmissa fitubrennsluhormóna (t.d leptín) og árangurinn verður hægari.
Því minni fitu sem þú hefur að missa – því tregari er líkaminn til að losa lýsið.

Það tekur tíma að byggja upp/missa fitu, og sá tími er alltaf lengri en maður vill.  Fólkið sem nær bestum árangri – og athugið að við erum alltaf að tala um langtímaárangur – eru þeir sem troða þessari staðreynd inn í hausinn á sér og díla við það.  Margir leita að allskyns kemískum lausnum, drastískum aðgerðum og óheilbrigðum aðferðum til að flýta fyrir….en fólk verður að átta sig á að það eru takmörk fyrir hversu hratt líkaminn tekur breytingum og viljirðu langvarandi breytingar þá gerast góðir hlutir hægt.

Það þýðir ekkert að grenja yfir því, bara girða sig í brók, gera það sem þarf að gera og njóta þess að vera heilbrigður.

Naglinn birti fyrir skömmu uppskrift að Sóðalegum Sæmundi (sætar kartöflur í ofni).  Við vigtum yfirleitt kartöflur eftir eldun en við þessa eldunaraðferð á karpellunum missa þær u.þ.b 90% af vökva og því þarf að vigta kartöfluna fyrir eldun til að fá örugglega rétt magn.  Kartafla heldur mestu af vökvanum við bökun eða suðu hinsvegar

Mjög gott er að nota þessi formúla: grömm á plani/0.9.
Þannig að ef planið segir 150 g sæt kartafla (eftir eldun) þá er reikningsdæmið svona: 150g/0.9 = 166 g fyrir eldun.  Þessi 166  grömm má svo elda hvernig sem er og þá ertu með rétt grömm.  Ef við vigtum skraufþurrar skífur eftir eldun geta þessi 150 grömm verið tvöfalt, jafnvel þrefalt magn af hrárri kartöflu en við eigum að borða.

Og þetta gott fólk var fróðleiksmoli dagsins

Eins mikill njálgur og Naglinn er, þá þykir túttunni sum hreyfing einfaldlega dauðans leiðinleg.
Jú maður er víst breyskur eins og aðrir ódauðlegir.

Sund til dæmis. Í fyrsta lagi er Naglinn illa synd og náði aldrei að mastera sundtímana í Breiðagerðisskóla í denn.
Í annan stað þykir Naglanum vont og ógeðslegt að vera blaut, og á ríkjandi Evrópumet í stuttum sturtuferðum (30 sekúndur).
Þriðja atriðið er að ekki er hægt að vera með tónlist í sundi til að dreifa huganum og Naglanum þykir einfaldlega Naglinn leiðinleg… að vera ein með eigin hugsunum er bara ekki að gera sig og leiðindin verða Ólympísk.
Fram og til baka, fram og til baka, fram og til baka….. jafn spennandi og naflakusk.

Þrekhjólið er annað dæmi um sjálfseyðingahvöt í augum Naglans.  Það er eitthvað ankannalegt við að sitja í víðáttumiklum hnakknum og pedala á týpísku þrekhjóli, og leiðindin svo gríðarleg þarna uppi að Naglann langar að kroppa úr sér augað með teskeið.
Sem er einkennilegt í ljósi þess að hamingjan er aldrei meiri en þegar þeyst er um stræti København á hjólfáknum og hjólatúrar hjónanna alveg dásamlegar stundir.  Naglanum þykja líka spinningtímar einu hóptímarnir sem eru skemmtilegir og viðráðanlegir.  Svona er margt skrýtið í kýrhausnum.

Pallatímar?? Gleymdu því!!! Ekki snefill af takti í þessum skrokki og hugur og útlimir vinna ekki vel saman undir svona álagi þar sem þarf að leggja átta milljón spor á minnið. “Og svo frá byrjun” Já einmitt!!!…. það er hálftími síðan að “byrjunin” var og búið að gera trilljón snúninga, hopp, spor og krúsídúllur.  Hvernig á ég að muna hvað var byrjunin??

Róðravélin (hér er átt við brennslutækið – ekki sitjandi róður í vél sem er styrktaræfing).  Að troða tannkremi aftur í túpuna er meira spennandi iðja.  Naglinn getur ekki fest hönd á hvað nákvæmlega vekur upp velgju af viðbjóði hér en það er eitthvað svo mónótónískt… af því önnur brennslutæki eru nefnilega ekki mónótónísk *hóst hóst*.
En þessi æfing er samt hrikalega góð alhliða hreyfing því hún tekur bæði efri og neðri skrokkinn, svo Naglinn þarf stundum að hysja upp um sig og hætta grenjinu og henda sér á jálkinn.

Langhlaup.  Allar vegalengdir umfram 10 km og þá kemur einhver örvænting eftir frelsi upp.  Eftir ákveðið langan tíma á hlaupum líður Naglanum eins og samviskufanga í kúbönsku fangelsi og frelsisþrá heltekur hugann: fara í bæinn, Kringluna, horfa á sjónvarpið, éta mat, endurraða í sokkaskúffuna…. bara allt annað en að hlaupa, .

Naglanum þykir hins vegar fátt skemmtilegra lífinu en að drepa sig í sprettæfingum og brekkuhlaupum en þar erum við líka að tala um stutt og snörp átök.
Blóðbragð í munninum við að gera hard-core hringþjálfun með Cross-Fit æfingum, froskahoppum, sippi, box-hoppum o.fl framkallar líka pínulitla fullnægingu.
En toppurinn að vera í teinóttu á tilverunni eru þó alltaf satanískar járnrífingar með graðhestarokk í eyrunum, stynjandi og rymjandi með svitataumana lekandi.

Allt er í góðum gír í mataræðinu – þú hefur verið 100% í tvær vikur og árangurinn farinn að láta á sér kræla – sentimetrar að hypja sig, bætingar í ræktinni, buxurnar lausari.  Hinsvegar er hausinn farinn að stríða þér og litli púkinn á öxlinni er mættur með allar sínar langanir í sveittar franskar, köku, snúð og lakkrís.

Þú reynir að þrauka og hunsa púkann en svo kemur að því… búmm!! þú lætur undan og gúffar í þig pulsu með öllu, skolað niður með svarta dauða úr vél og lakkrís Draumur í desa.

Teningunum hefur verið kastað.

Hvað gera bændur núna? Skellirðu þér aftur á hollustuvagninn med det samme aftur? Nei aldeilis ekki. Þú heldur áfram að troða í smettið á þér öllu sem ekki er neglt niður.

Það er hvort eð er búið að eyðileggja mataræðið þennan daginn svo þú getur allt eins farið eins og stormsveipur um eldhúsið og byrjað aftur á morgun á beinu brautinni.

Þetta eru líklega stærstu mistökin sem fólk gerir.  Ef það springur á einu dekki, myndirðu stinga á öll hin með vasahníf?? Nei, fjandinn hafi það, heimskan er ekki svo rosaleg.

En samt er jafn gáfulegt að halda áfram að hrúga upp sukkinu í vömbinni.

Óplönuð hliðarspor af hollustubrautinni eru eins og sprungið dekk – þú vilt þau alls ekki en þau gerast nú samt (jafnvel hjá járnöguðu fólki).  En með því að henda sér aftur á vagninn og aftur í hreinlætið takmörkum við skaðann.

Eitt einstakt tilvik þar sem við skautum útaf beinu brautinni mun ekki skemma mikið fyrir – í versta tilfelli færa okkur afturábak um 1-2 daga.

En ef þú snýrð einu smotteríis næringar prumpi upp í allsherjar vambarkýlingu allan daginn og jafnvel næstu daga líka ertu að höggva ansi stórt skarð í árangurinn.  Eftir svona svínarí tekur það líkamann um 2-3 daga að komast aftur í fitubrennslugírinn.  Og við skulum ekki einu sinni minnast á fitusöfnunina sem sukkið leiðir af sér.

Stór matarveisla getur fært þig afturábak um eina og jafnvel tvær vikur í árangrinum.  Jibbí kola!!! Síðasti hálfi mánuðurinn af hamagangi og salat áti sturtað niður í toilettið.

Spurðu þig því næst þegar ein saklaus sneið af súkkulaðiköku snýst upp í þrjár pulsur, rjómatertusneið, Ritz kex með rækjusalati og poka af Kúlu súkki, hvort það sé gaman að moka botnlausa fötu?

Naglinn las á dögunum ansi áhugaverðri færslu á bloggi bandarískrar túttu sem hefur misst meira en 60kg og gjörsamlega umturnað líkama sínum og lífsstíl til betri vegar.
Hún kemur skemmtilega inn á mikilvæga hlekkinn í hollustulífinu – viljastyrkinn eða að vera mótiveraður (gott íslenskt orð óskast).

Naglinn tók sér það bessaleyfi að snara færslunni yfir á okkar ylhýra og deila með ykkur lesendur kærir:

“Þú ert bara mótiveraðri en ég”

Þetta er einn algengasti frasinn sem fólk segir við mig.  Eins og með því að gubba þessum orðum útúr sér geti viðkomandi afsakað sig að fara ekki í ræktina eða borða hollt.

Það er í sama flokki og “Þetta er svo auðvelt fyrir þig,” og “Ég hef bara ekki tíma”.

Þegar markmiði er náð, sem í mínu tilfelli var að missa meira en 50 kg, þá er fyndið að að fólk gleymir hvað ég þurfti að hafa mikið fyrir því að ná þessu markmiði.  Það gleymir að mörgum sinnum þurfti ég að draga sjálfa mig með töngum í ræktina.

Í morgun langaði mig ekki að fara í ræktina.  En ég fór.

Sjáðu til, ég veg og met alltaf áhættu á móti ágóða.  Áhættan að einum degi sleppt breytist í tvo er ekki þess virði að missa ágóðann af því að fara og njóta dags án samviskubits.

Og um leið og ég var mætt tók ræktar-alsælan fljótt yfir.  Og í staðinn fyrir að rífa sjálfa mig niður fyrir að hafa ekki farið, gat ég notið dagsins.

Þegar ég vó 117 kg var ég EKKI mótiveraðri en nokkur annar.  Mótiverað fólk verður ekki 117 kg, allavega ekki kona sem er 1.65 m á hæð.

Mig langaði ekki að fara þangað sem allir voru flottir og í formi meðan spikið lafði yfir jogging buxurnar á mér.

Kjarni málsins er að hvort sem þú ert mótiveraður eða ekki, þá ferðu.

Kjúklingabringa hvetur mig ekki áfram.  En þarf maturinn minn að vera hvatning fyrir mig?  Og á þeim nótum, þarf ræktin að vera mér hvatning?

Ég er ALDREI mótiveruð til að skúra eldhúsgólfið, en ég geri það samt.

Ef ég myndi bíða eftir hvatningu til að þrífa bílinn minn þá myndi ég ekki einu sinni vita hvernig hann væri á litinn.

Ef þú bíður eftir að hvatningin mæti á svæðið þá þarftu að bíða mjög lengi.

Ég fer í ræktina 6 daga vikunnar, hvort sem ég er mótiveruð til þess eða ekki.

Það er bara það sem ég geri.

Núna þegar ég er 55 kg og búin með fyrstu heimsókn mína í ræktina þar sem hvatningin var ekki í botni þá er ég ánægð að hafa farið.

Þó ég hafi ekki verið mótiveruð til að fara.

Naglinn er alveg sammála þessu – við sem stundum hollustulífið 365 daga ársins erum ekki alltaf með hvatninguna í blússandi botni og brjáluðu stuði að beygla fætur og bekka brjóst frekar en að liggja uppi í sófa að horfa á Dr. McDreamy.  Hvað þá að borða kjúklingabringu og salat frekar en Eldsmiðju pizzu með rjómaosti.
En við einfaldlega gerum þessa hluti – af því þannig erum við bara – hollustan er órjúfanlegur hluti af karakter okkar.  Maður þarf enga sérstaka hvatningu til að bursta tennur – maður gerir það bara á sjálfstýringu.
Ætti ekki öll hollustuhegðun að vera  þannig?

Naglinn hefur uppgötvað tvær nýjungar í sínu lífi að undanförnu.  Í mörg ár var túttan harðákveðin í að avocado væri óæti, og þessi staðhæfing var haldið fram blákalt án þess að hafa nokkru sinni smakkað.
Já svona er maður heilbrigður :/
Svo einn daginn birti til í þröngsýninni og ákveðið að láta vaða á græna miður fallega ávöxtinn… og viti menn þetta er eins og Pringles… einu sinni smakkað, þú getur ekki hætt.  Guacamole hefur því prýtt matardisk Naglans meira en góðu hófi gegnir að undanförnu sem er bara vel enda stútfullt af ómettuðum fitusýrum.

Hin dásemdin sem fékk að skríða inn fyrir heilagar varirnar er þorskur…. já gott fólk… ríkramannamaturinn sjálfur.  Þessi fiskur hefur bara ekki átt upp á pallborðið hjá Naglanum af óútskýranlegum ástæðum.  Kannski vegna þess að ýsan tröllreið matarborðinu á æskuheimilinu og þorskgreyið átti engan séns.  En hér í Danaveldi er hægt að fá gómsætan frosinn þorsk á skid og ingenting.

Svo að nú er nýjasta æðið í kvöldmatarmálum Naglans eru þessar tvær nýjungar zusammen.

Avocado mauk í skál, þorskur og grillað grænmeti á Barbapabbadisk

Veeel þroskað avocado stappað, 1/2 hvítlauksrif marið og stappað útí, væn skvetta af sítrónusafa og rúsínan í pylsuendanum…. Maldon sjávarsalt sáldrað yfir.  Inn í ísskáp.

Þorskflak smurt með þunnu lagi af sinnepi, kryddað með sítrónupipar og skvettu af sítrónusafa og skellt í ofn í 15 mín

Sveppir og rauðlaukur grillað í Formanninum – velt uppúr sojasósu þegar tilbúið.  Ekki er gott að setja sojuna á grillið þar sem það klístrast allt í viðbjóð.

Öllu skellt saman á disk með grænt salat á kantinum.

Værsgo…. middagen er klar.

Brenni ég meira með því að gera brennsluæfingar á fastandi maga?   Skiptir það máli að vera með tóman maga til að brenna meiri fitu?

Þessum misskilningi var troðið inn í hausinn á saklausum lýðnum fyrir c.a áratug síðan í sögulegri auglýsingaherferð fyrir fitutapskeppni.  ”Ef þú brennir á fastandi maga þá ertu að nota fituna til að knýja þig áfram.” Naglinn var lengi í þessu myrkri haldin þeirri firru að ef matararða færi inn um varirnar fyrir brennsluæfingu að þá væri allt ónýtt og allt eins hægt að sleppa því að mæta á æfingu.

Svarið er NEI, það þarf ekki að gera brennsluæfingar á fastandi maga.  Það má gera það ef það hentar fólki betur, en aðeins ef um er að ræða æfingu með lágri ákefð (65-80% af hámarkspúlsi).  Sprettæfingar (interval), hringþjálfun og aðrar þolæfingar á hárri ákefð (80-95% af hámarskspúlsi) er alls ekki ráðlegt að gera á fastandi maga.

Rétt er það að fastandi brennsla nýtir fitu sem orkugjafa en þetta snýst ekki eins mikið um hvaða eldsneyti er notað til að knýja okkur áfram (fita vs. kolvetni/glýkógen) heldur hve miklu við brennum.  Fitutap snýst alltaf um hitaeiningar inn vs. hitaeiningar út og 300 hitaeiningar brennt eru alltaf 300 hitaeiningar hvort sem þær koma frá fitu eða glýkógeni. Því betur hlaðin af orku sem við erum því betur getum við tekið á því.  Prófið að fara í sprettæfingu á galtómum tanki og svo eftir máltíð til samanburðar.  Þið getið hlaupið miklu hraðar með bensín í æðunum en innanétin af hungri.  Það sem skiptir máli er hversu mörgum hitaeiningum er brennt og því fleiri, því stærri er hitaeiningaþurrðin sem þarf til fitutaps.

Þú brennir ekki fleiri hitaeiningum með því að gera þolæfingar á fastandi maga og við má bæta að eldsneytið sem er notað á æfingu tengist mun frekar ákefð æfinga frekar en tímasetningu.

Naglinn gerir eingöngu brennsluæfingar á lágri ákefð á fastandi maga.  Allur hamagangur á Hóli er gert eftir vænan snæðing.

Naglinn tekur stundum lúftgítar á brettinu, og í mesta hamnum er lúfttrommum hent inn… sérstaklega þegar Led Zep berja á hljóðhimnunum.  En Naglinn hefur hinsvegar aldrei tekið dansspor á brettinu, en það er spurning með að skoða það, enda aðalatriðið að hafa gaman að þessu er það ekki?  Spurning samt með lagavalið…..

Gleðilega helgi gott fólk!!

“>Hlaupabrettisdans