Jórunn Frímannsdóttir

Mér áskotnaðist sá heiður í fyrrakvöld að halda örræðu í hópi um 70 kvenna í Kornhlöðunni.

Ég velti því fyrir mér áður en ég mætti hvernig ég ætti að nálgast viðfangsefnið, það er af nógu að taka. Í örræðu er ekki hægt að fara um víðan völl og því nauðsynlegt að komast að kjarnanum.  Hvað skiptir mig mestu?  Hvers vegna er ég fylgjandi þessu aðildarferli og hvers vegna skiptir það mig einhverju máli?

Það er staðreynd að við þurfum nýjan gjaldmiðil. Við getum ekki búið hér við verðtryggða krónuna í öllu því aðþjóðaviðskiptaumhverfi sem við erum og viljum vera hluti af. Það má vel vera að hagfræðingar geti komist að þeirri niðurstöðu að auðvitað getum við búið við krónuna og í einhverjum skilningi geti hún hjálpað okkur o.s.frv.  En ég vil ekki búa við þann óstöðugleika sem hér hefur ríkt, ég vil ekki verðtryggingu og ég vil að við séum samkeppnishæf í alþjóðaumhverfinu og þurfum ekki að búa við höft og óhóflega skatta og gjöld. 

Þar sem ég hef þegar komist að þeirri niðurstöðu að ég vilji taka upp annan gjaldmiðil þá er enginn vafi í mínum huga að við horfum fyrst til Evrópu.  Mín skoðun er sú að við eigum að láta á það reyna hvort við náum góðum samningum við Evrópusambandið, hvort við getum tryggt það að arður fiskveiða við Ísland skili sér til okkar, hvort og hvernig landbúnaðarsamningum við náum o.s.frv.
Ég er vissulega fyrst og fremst Íslendingur en ég er líka Evrópubúi, á fjölskyldu í Evrópu, ég hef sjálf búið í Evrópu, börnin mín farið þangað til vinnu og náð sér í þekkingu og reynslu. Langstærstur hluti inn- og útflutnings okkar er innan Evrópu og þar af leiðandi er að mínu mati eðlilegt að við látum reyna á Evrópusambandsaðild með upptöku Evru í framhaldinu.

Það er auk þess önnur og afar veigamikil ástæða fyrir því að ég styð það að við leitum í stærra viðskiptaumhverfi og verðum hluti stærri heildar.  Það er máttur valds og fjármagns á Íslandi. Ég hef þá trú að í stærra umhverfi, þar sem ríkir eftirlit og eðlileg samkeppni, verði valdablokkir ekki jafn sterkar og raunin hefur verið hér á landi undanfarin ár. Ég sé ekki ásjónu yfir því að fólk og fyrirtæki eignist peninga og gangi vel og hagnist, en samþjöppun og ég leyfi mér að segja einokun á markaði, máttlausar eftirlitsstofnanir, krosstengsl og eignablokkir eru af hinu slæma og við verðum að koma í veg fyrir að slíkt endurtaki sig.

Við erum í miðju umsóknarferli og þurfum auðvitað að vinna að því fullum fetum að ná bestu mögulega samningum og undirbúa okkur fyrir framtíðaraðild. Það gengur allt of hægt að koma allri þeirri góðu vinnu við aðlögun í gang sem er svo nauðsynleg. Það bíða okkar milljarðastyrkir frá Evrópusambandinu sem ekki hefur verið komið í störf og vinnu hér heima við nauðsynlegar og gagnlegar endurbætur á kerfinu okkar, breytingar sem munu nýtast þjóðinni til góðs hvort sem þjóðin samþykkir inngöngu á endanum eða ekki. Þetta fé verður ekki frá okkur tekið aftur og þessi vinna ekki ónýt þótt ekki verði af inngöngu. Það er fráleitt að neita þessum styrkjum og gera ekkert með þá.

Ég varð hálf hissa í morgun þegar samstarfsfélagi minn tjáði mér að nú ættum við að fá launahækkun, en skrifað var undir samninga nú um nýliðna helgi.  Sbr. upplýsingar á vef hjúkrunarfræðinga. www.hjukrun.is

“ Nýr kjarasamningur undirritaður í nótt eftir rúmlega 13 klst samningalotu.

Nýr kjarasamningur Fíh við fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs var undirritaður rétt fyrir kl 3  í nótt. eftir rúmlega 13 klst samningalotu Samningurinn er á sambærilegum grunni og kjarasamningar á almennum markaði.

Kjarasamningurinn verður kynntur félagsmönnum á næstu dögum og í framhaldinu fer fram rafræn atkvæðagreiðsla um samninginn.  Niðurstaða atkvæðagreiðslunnar skal liggja fyrir eigi síðar en 20. júní.”

Ekki veit ég hvað felst í þessum samningi eða um hvað hefur verið samið en hitt veit ég að mesta kjarabótin á mínu heimili væri lækkun skatta, almennra skatta og skatta t.a.m. á bensíni. Miðað við að heimilið kaupi bensín fyrir 40 þúsund á mánuði sem er sennilega ekki fjarri meðallagi á fjögra manna heimili, þá jafngilti lækkun bensínverðs um þau 12% sem voru lögð voru á síðustu áramót 4.800 krónum. Til þess að fá 4.800 útborgaðar þarf 9-10.000 krónur í launahækkun.  Þá eru ótalin öll þau jaðaráhrif sem launahækkun hefur.

Á mínu heimili yrði skattalækkun fagnað.  Ekki einungis gæti það haft sömu áhrif á útborguð laun, heldur og gæti það orðið til þess að lækka kostnað við aðdrætti heimilisins og það sem mestu skiptir það yrði örugglega ekki til þess að hækka vísitöluna og þar af leiðandi lánin og afborganir þeirra.  Vona að við sjáum stór skref í þessa áttina í samningunum. Það skiptir okkur öll máli