Fimmtudagur 1.6.2017 - 14:26 - 8 ummæli

Mistök að hafna ESB

Við værum betur sett innan ESB og með evruna sem gjaldmiðil. Í dag og næstu árin. Værum að móta nýja, líklega betri Evrópu. En þess í stað erum við jaðarsett smáþjóð sem mögulega þarf að biðla til einangrunarsinna í Bandaríkjunum sem við vitum ekkert hvort unnt er að treysta á, hnignandi Breta sem eru að missa elstu og öflugustu fjármálamiðstöð heimsins til Frankfurt, mögulega Norðmanna sem sviku okkur í hruninu og þurfum að nálgast Evrópusambandið á hnjánum.

Oflæti okkar vegna tímabundins uppgangs og velgengni hefur fyrir löngu stigið okkur til höfuðs.

Það hefði verið betur ef við hefðum klárað aðildarviðræðurnar á sínum tima og tekið ákvörðun um inngöngu eða inngöngu ekki í ESB á grunni þjóðaratkvæðagreiðslu. Þá værum við annað hvort með fína stöðu innan ESB eða í núverandi tímabundinni sæmilegri stöðu utan ESB – en á grunni vilja þjóðarinnar í þjóðaratkvæðagreiðslu. Ekki á forsendum forsjárhyggjustjórnmálamanna.

Við erum nú í sæmilegri stöðu sem er bara tímabundin og mun breytast fyrr eða síðar.

… og mögulega merjumst við á milli Bandaríkjanna og Evrópu og Bretlands og ESB …

Innan fárra ára munu margir væntanlega naga sig í handarbökin …

Flokkar: Óflokkað

Föstudagur 24.2.2017 - 18:51 - Rita ummæli

Alþingismenn vinna vinnuna sína

Alþingismenn vinna vinnuna sína samviskusamlega og sómasamlega. Leggja oft nótt við dag til að standa sig og eiga það allt of oft til að vanrækja fjölskyldu sína vegna þess að „mikilvægi alþingismaðurinn“ kemur fyrst. Svo fjölskyldan og lífið. Þannig hefur það verið þá áratugi sem ég hef fylgst með Alþingi og alþingismönnum.

Núverandi Alþingi er engin undantekning á því. Það ágæta fólk er hvorki betra né verra en það fólk sem kosið hefur verið á Aþingi í lýðræðislegum kosningum á Íslandi hingað til. Kannske svolítið öðruvísi sumt – enda samfélagið öðruvísi en áður.

Ástæða þess að ég vek athygli á þessu núna er að enn einu sinni er söngurinn um „óhæft Alþingi“ og „óhæfa alþingismenn“ að hefjast.

Það er eitt að vera málefnalega ósammála ágætu fólki á Alþingi. Annað að rakka það niður og saka það um að það „vinni ekki vinnuna sína“ og „sé óhæft.“

Að sjálfsögðu er einn og einn í 63 manna hópi ekki að skila sínu allan ársins hring en oftast vel þegar uppi er staðið!

Einhver kannske bara latur. Sem er vont. Ætti þá að sína sóma sinn í að finna sér annað starf. En latir einstaklingar finnast í flestum 63 manna fyrirtækjum.

Annar þunglyndur og því á tímabilum ekki að skila fullum afköstum.  Einn núverandi þingmaður tók sér veikindaleyfi af þeim sökum og gerði líklega meira með því fyrir þá fjölmörgu hæfileikaríku Íslendinga sem eiga við sama erfiða verkefni að glíma en löggjafinn hefur gert lengi!  Hefur með því líklega styrkt stöðu fólks í sömu stöðu úti í atvinnulífinu. Því oftast er einhver á 63 manna vinnustað haldinn þunglyndi sem á tímabilum getur komið niður á vinnu viðkomandi. Sem segir ekkert um heildarvinnuframlag viðkomandi.

Ég hef þekkt og þekki fleiri tugi núverand og fyrrverandi alþingismanna í öllum flokkum. Það sem hefur einkennt flest það fólk er dugnaður, viljinn til að hjálpa fólki, áhugi fyrir því að koma góðu til leiðar og gera samfélagið betra út frá sinni pólitísku sýn. Um sýnina getum við verið ósammála, en viljinn og dugnaðurinn hverfur ekki fyrir það!

Frábið mér því lítt rökstutt og ósanngjarnt væl pirraðra samfélagsmiðlatrölla sem vilja slá sig til riddara með ómaklegum árásum á oftast duglega og vel meinandi alþingismenn. Bið samfélagsmiðlatröllin að gagnrýna okkar kjörnu fulltrúa út frá málefnum en ekki beita skítkasti og bulli. Slík gagnrýni getur skilað sér í betri ákvörðunum og betra samfélagi. Skítkast og bull skaðar okkur öll.

Flokkar: Óflokkað

Miðvikudagur 11.1.2017 - 16:08 - 2 ummæli

Rosmhvalanes, Garðar og Kjalarnes

Það sem vantar í nýjum stjórnarsáttmála er meðal annars stefna um framtíðarskipan sveitarfélaga.  Þar ætti fyrsta skrefið að vera sameining sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu.  Því þegar nýskipan og nauðsynleg sameining sveitarfélaga á suðvesturhorni Íslands hefur gengið í gegn er einfaldara að ganga í alvöru sameiningar sveitarfélaga annars staðar á landinu.

Og auðvitað á samhliða að bæta við verkefni sveitarfélaganna á sama tíma og tekjustofnar þeirra verði víkkaðir og styrktir. Skatttekjur eiga að renna til sveitarfélaganna sem fjármagna skylduverkefni sín en greiði „útsvar“ til ríkisins til að standa undir sameiginlegum rekstri Íslands. Ekki núverandi skipan sem Reykjavíkurvaldið deilir og drottnar.

Það eiga einungis að vera 3 sveitarfélög áhöfuðborgarsvæðinu.

  • „Kjalarnes“ sem standi saman af Akranesi, Hvalfjarðarhreppi, Mosfellsbæ, Reykjavík og Seltjarnarnesi.
  • „Garðar“ sem standi saman af Kópavogi, Garðarbær, Hafnarfirði, Vatnsleysuströnd og Grindavík.
  • „Rosmhvalanes“ sem standi saman af Vogum, Reykjanesbæ, Garði og Sandgerði.

Meira um útfærslu stjórnsýslu slíkra sveitarfélaga þar sem tekið verði í auknum mæli upp beint lýðræði, aukinni sjálfstjórn í hverfum og öflugum sveitarstjórnum kemur síðar!

 

 

Flokkar: Óflokkað

Mánudagur 5.12.2016 - 11:33 - 3 ummæli

Gamall draumur um réttlátt þjóðfélag

Það er verið að reyna að mynda ríkisstjórn.  Fyrir nær hálfri öld kom fram á hinum pólitíska vettvangi markmiðsyfirlýsing í fjórtán liðum um uppbyggingu íslensks þjóðfélags. Sú markmiðssetning hefur alla tíð sett mark sitt á mína sýn á þjóðfélagið. Ég gæti enn í dag skrifað undir meginefni allra fjórtán greinanna.

Þessi stefnuyfirlýsing á ekki síður við í dag en fyrir fjórum áratugum síðan. Legg til að stefnuyfirlýsingin verði lögð til grundvallar hjá nýrri ríkisstjórn. Hver sem hún kann að verða.

En markmiðið var að skapa:

1. Þjóðfélag, þar sem jöfnuður og mannleg samhjálp sitja í öndvegi

2. Þjóðfélag, sem tryggir sókn þjóðarinnar til æ fullkomnara og virkara lýðræðis, aukinnar menningar og andlegs sem líkamlegs heilbrigðis allra þegna þjóðfélagsins.

3. Þjóðfélag, þar sem hver einstaklingur getur valið sér eigið lífsform og þroskað hæfileika sína við skilyrði stjórnmálalegs, efnalegs og andlegs frelsis.

4. Þjóðfélag, sem tryggir öllum frelsi frá ótta, skorti og hvers konar efnalegum þvingunum, mismunun og þjóðfélagslegu óréttlæti og hefur réttaröryggi og afkomuöryggi að leiðarljósi.

5. Þjóðfélag, þar sem allir hafa jafnan rétt til menntunar og jafnan möguleika á að njóta allra menningarlegra gæða, sem þjóðfélagið skapar.

6. Þjóðfélag, sem styður að heilbrigðu lífsgæðamati og setur manngildið í öndvegi, en hafnar því gildismati fjármagns og peningavalds, sem þjóðfélag þeirra afla skapar.

7. Þjóðfélag, sem stöðugt sækir fram til aukinnar velmegunnar með skynsamlegri stjórnun og áætlunum um hversu íslenskar auðlindir verði nýttar af mestri fyrirhyggju og atvinnulíf, sem á þeim byggir, verði þróað, án þess að vera að neinu marki byggt upp á fjárfestingu útlendinga.

8. Þjóðfélag, sem missir aldrei sjónar á verndun fegurðar og sérkenna íslenskrar náttúru og rétti allra landsmanna til að njóta þeirra, en hafna skyndigróða, sem síðar gæti spillt verðmætum, sem ekki verða til fjár metin.

9. Þjóðfélag jafnaðar, sem stefnir að útrýmingu hvers konar misréttis milli stétta og milli þegnanna eftir búsetu, en viðurkennir í reynd þjóðfélagslegt mikilvægi allra starfsgreina og jafnar því efnaleg met á milli þeirra.

10. Þjóðfélag frelsis og lýðræðis, þar sem ákvörðunarrétturinn byggir á virku lýðræði, ekki aðeins í kosningum til löggjafarþings og sveitarstjórna, heldur og í fyrirtækjum, í hagsmunasamtökum og í skólum.

11. Þjóðfélag, þar sem samfélagið í heild mótar meginstefnuna, en einstaklingarnir njóta ákvörðunarfrelsis að þeim mörkum, að þjóðarheildin bíði ekki tjón af.

12. Þjóðfélag, þar sem réttur skoðanalegs minnihluta er virtur og réttarstaða hans tryggð.

13. Þjóðfélag ábyrgra þegna, sem byggja störf sín á félagslegri samhjálp og samvinnu og stýra í raun þjóðfélagsþróuninni að þeim leiðum, en hafna annars vegar forsjá og stjórn peningavaldsins með eigingirnina að leiðarljósi, og hins vegar alráðu ríkisvaldi.

14. Þjóðfélag, sem setur metnað sinn í að verja, skapa og vernda sjálfstæða íslenska menningu og menningararfleifð, en rækir jafnframt hið mikilvæga hlutverk smáþjóðarinnar á alþjóðavettvangi og tekur heils hugar þátt í hverju því alþjóðlega samstarfi, sem stefnir að lausn þeirra miklu vandamála allra þjóða að tryggja frið í heiminum og brúa gjána, sem nú skilur ríkar þjóðir og snauðar.

Flokkar: Óflokkað

Föstudagur 4.11.2016 - 08:36 - 3 ummæli

Sögufölsun Kaupþingsstjóra

Á meðan sumir stjórnendur föllnu bankanna sitja á sakamannabekk og berjast gegn enn einni aðför saksóknara sem þegar hefur komið þeim í fangelsi, hrjúfrar einn lykilstjórnandi Kaupþings sig í nýjum hægindastól hjá verðbréfafyrirtæki og reynir að endurskrifa söguna sér í hag.

Ásgeir Jónsson hagfræðingur sem var kostaður af Kaupþingi til að reka svokallaða greiningardeild, sem stundum virtist leggja frekar áherslu á að greina stöðuna bönkunum í hag en að gera það hlutlægt og með því styrkja stöðu og verð bankanna, er kominn í hlýjuna að nýju.  Glópagullið dregur.

Ásgeir er nú í yfirstjórn Virðingar og titlaður „efnahagsráðgjafi“. Hann skrifar reglulega um hugleiðingar sínar og stundum reynir hann að verja fortíð sína. Sem er sjálfsagt mál svo fremi sem sú vörn byggi ekki á rangfærslum.

En því miður grípur hann nú til rangfærslna til að réttlæta þá blindu sem glópagullið sló á hann á sínum tíma. Í nýjum pistli segir Ásgeir:

„Það sem skipti þó mestu var að eftir að bankarnir þrír drógu sig til baka hófu samfélagsbankar landsins – íbúðalánajóður og sparisjóðirnir – stórsókn inn á fasteignalánamarkaðinn til þess að endurheimta þá markaðshlutdeild sem hafði tapast til bankanna. Saman veittu þessar samfélags-lánastofnanir gríðarlegu fjármagni til fasteignalána 2007-2008 sem nægði til þess að fóðra húsnæðisbóluna í  1-2 ár til viðbótar.  Þessi sókn skildi síðan eftir ein verstu fasteignalán í nútímasögu landsins sem skattgreiðendur þurftu síðar að súpa seyðið af og lesa má nánar um í tveimur rannsóknarskýrslum Alþingis…“

Þetta er hreinlega rangt hjá Ásgeiri.  Það voru allt að 100% ófjármögnuð fasteignalán bankakerfisins sem skattreiðendur hafa þurft að súpa seyðið af, en ekki lán Íbúðalánasjóðs sem sjaldnast náðu nema í besta falli 60%-70% af markaðsvirði íbúðarhúsnæðis vegna afar lágra hámarksfjárhæða.

Þetta veit Ásgeir þótt hann segi annað sem „efnahagsráðgjafi“ Virðingar.

Viðs skulum kryfja staðhæfingu Ásgeirs um meinta „stórsókn“ Íbúðalánasjóðs inn á fasteignamarkaðinn 2007 og 2008.  Sannleikurinn er sá að íbúðalán Íbúalánasjóðs hélst svipað frá því í ágúst 2004 þegar bankarnir komu inn á íbúðalánamarkaðinn og sprengdi hann í loft upp sem endaði með hruni og allt fram yfir hrun.  Þetta má sjá á eftirfarandi línuriti sem sýnir íbúðalána banka og Íbúðalánasjóð í íslenskum krónum:

Bankarnir dældu úr fasteignalánum og settu efnahagslífið á hvolf

Heildarfjárhæð íbúðalána ÍLS var á svipuðu róli 2004 og fram yfir hrun. Smellið á myndina til að stækka hana!

Þótt framangreind mynd virðist benda til þess að bankarnir hafi fregið sig út af íbúðalánamarkaðnum í lok árs 2007 eins og Ásgeir er að reyna að gefa í skyn og falsa þannig söguna, þá var það bara alls ekki svo. Þeir fóru bara að lána gengistryggð íbúðalán í staðin. Og ef ég mann rétt þá mælti Ásgeir með töku slíkra lána sem „óháður“ framkvæmdastjóri greiningardeildar Kaupþings.

Menn vita nú hvar gjaldeyrislánin enduðu með tilheyrandi kostnaði fyrir skattgreiðendur.
Skoðum þróun gengistryggðra lána bankakerfisins til heimila 2004 til og með 2008. Athugið að gengistryggð íbúðalán voru ekki sérgreind í gögnum bankanna fyrr en um mitt ár 2007, sama tíma og Ásgeir reynir í dag að gefa í skyn að bankarnir hafi dregið sig út af íbúðalánamarkaði. Gengistryggð lán eru gul í grafinu og greinilegt að bankarnir juku verulega slík útlán allt fram að hruni!

Gjaldeyrislán bankanna tóku við af verðtryggðum íbúðalánum þeirra á árinu 2007 og 2008. Sú innkoma ýtti aftur undir þenslu á fasteignamarkaði.

Gjaldeyrislán bankanna tóku við af verðtryggðum íbúðalánum þeirra á árinu 2007 og 2008. Sú innkoma ýtti aftur undir þenslu á fasteignamarkaði.

Það sést því hér svart á hvítu að fullyrðingar hins ágæta fræðimanns Ásgeirs Jónssonar sem eðlilega blindaðist af glópagulli bankanna á sínum tíma stenst ekki skoðun. Ég held hann ætti að læra af þeirri reynslu og ekki hætta fræðimannaheiðri sínum með vísvitandi sögufölsunum sem ætlað er að breiða yfir fyrri mistök.

Flokkar: Óflokkað

Fimmtudagur 3.11.2016 - 12:12 - 2 ummæli

Samfylkingin getur átt framtíð!

Samfylkingin getur átt framtíð.  Oddný Harðardóttir veitti flokknum þá framtíð með þvi að segja af sér. Við tekur nýr maður í landsmálapólitík sem hefur getið sér gott orð í bæjarpólitíkinni á Akureyri. Hann er ekki skaðaður af launsátursvígum, meintum svikum vegna hrunsins og öðrum fortíðarvandamálum Samfylkingarinnar.

Ég vona að efnilegur, nýr leiðtogi Samfylkingarinnar nái að rétta úr kútnum. En ef ekki þá deyr Samfykingin drottni sínum í næstu kosningum. Þá verður bara að hafa það. Það eru fleiri sem geta tekið upp kyndlinn í anda norræns sósíaldemókratisma.

Flokkar: Óflokkað

Mánudagur 31.10.2016 - 15:11 - 4 ummæli

Framsókn klofin í herðar niður (eða flísast úr Framsókn?)

Klofningurinn í Framsóknarflokknum er algjör. Það er að koma í ljós eftir kosningar þar sem Sigmundur Davíð hervæðist í fjölmiðlum. Stuðningsmenn hans margir hafa verið afar harðorðir á samfélagsmiðlunum. Þoldu algerlega ekki að tapa á flokksþingi. Vigdís Hauksdóttir gerir nú opinberlega atlögu beint að kjörnum formanni Sigurði Inga.

Sigurður Ingi mun standa þessa atlögu að sér ef hann vill. Og hann er með þétt lið að baki sér. En þingflokksfundir Framsóknar verða ekki mikils virði eftir það.

Annað hvort mun Framsóknarflokkurinn klofna endanlega eða þá að þessir tveir herramenn verða að yfirgefa sviðið.

Ef það verður niðurstaðan þá liggur lausnin fyrir. Lilja Dögg Alfreðsdóttir tekur við sem formaður og Silja Dögg Gunnarsdóttir tekur við sem varaformaður. Ritari verður áfram Jón Björn Hákonarson.

Þessi klofningur þarf hins vegar ekki að koma í veg fyrir að Framsóknarflokkurinn taki þátt í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokki, Bjartri framtíð og Viðreisn. Þvert á móti. Fyrir hina flokkana er pólitískt auðveldara gagnvart kjósendum að fá með klofinn Framsóknarflokk án Sigmundar Davíðs en „heilan“ Framsóknarflokk með  SDG innanborðs.

… og meirihlutinn er nægur til að gefa svigrúm fyrir þingmenn til að sitja hjá í málum sem þeir eru ekki alveg sáttir við!

Viðbót:

Hef strax fengið nokkur viðbrögð við þessum pistli þar sem menn staðhæfa að „Klofningur í Framsókn“ sé ofmælt. Sigmundur Davíð standi nú nánast einn. Ég ofmeti styrk hans. Ef það er rétt ætti fyrirsögnin að vera „Flísast úr Framsókn“

Flokkar: Óflokkað

Fimmtudagur 29.9.2016 - 18:22 - 4 ummæli

Um ósanngirni og traust

„Traust milli al­menn­ings og kjör­inna full­trúa er grunn­for­senda far­sæll­ar stjórn­un­ar. Þegar traustið hverf­ur eða lask­ast, eykst tor­tryggn­in, auk­in tor­tryggni leiðir til auk­ins óróa,“ segir Sigurður Ingi Jóhannsson í færslu á samfélagsmiðli þar sem hann leitast við að skýra hvers vegna hann tók þá erfiðu ákvörðun að bjóða sig fram gegn Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni formanni Framsóknarflokksins.  Lengst af sterkum, farsælum og óumdeildum formanni sem á undanförnum mánuðum hefur setið undir harðri gagnrýni og ásökunum vegna mistaka sinna, ásökunum sem að oft á tíðum hafa verið ósanngjarnar og gengið allt of langt.
Því miður skiptir ekki öllu máli af hverju traust laskast. Þegar það hverfur þá hverfur það. Það getur þess vegna verið vegna misskilnings eða rangfærslna. Það er bara svo helvíti erfitt að fá það til baka.
Það er vandinn sem Sigmundur Davíð stendur frammi fyrir. Hver raunverulegur sannleikur er skiptir bara ekki lengur máli hjá almenningi. Traustið er farið hjá þeim kjósendum sem ekki eru því harðari Framsóknarmenn. Sem standa yfirleitt með sinni forystu fram í rauðan dauðann og ekki síst þegar þeim finnst ósanngjarnt að þeim vegið. Og ég veit að það hefur að sumu leiti verið ósanngjarnlega að Önnu Stellu og Sigmundi Davíð vegið.
Hef reyndar setið undir ámælum fyrir að taka upp hanskann fyrir þau þegar árásirnar hafa gengið yfir allan þjófabálk.
Sigmundur Davíð getur fengið óskorað traust meirihuta flokksþings Framsóknarmanna. En því miður fyrir hann er hætt við að hann nái ekki aftur töpuðu trausti almennings. Frekar en aðrir sterkir leiðtogar sem gegnum aldirnar víða um heim hafa upplifað. Hversu ósanngjarnt sem það kann að vera í hugum margra.
Og með töpuðu traustu almennings er Sigmundur Davíð ekki fýsilegur kostur fyrir aðra flokka í stjórnarsamstarf. Hversu góðan stuðning hann hefur innan eigin flokks.
Sem betur fer sagði ég mig úr Framsóknarflokknum 1.desember 2010. Ég hefði ekki viljað þurfa að standa frammi fyrir því vali sem flokksþingsfulltrúar Framsóknarflokksins standa frammi fyrir um helgina.
Annars vegar að fylkja sér á bak við Sigmund Davíð, formanninn sem náð hefur góðum árangri en missteig sig. Gerði vissulega afar afdrifarík mistök með því að segja ekki frá eignarhaldi konu sinnar á aflandsfélagi erlendis og væntanlega mistökum í skráningu á eignarhaldi félagsins þar sem hann var mögulega fyrir mistök skráður eigandi helmingshluts þess félags. Þá skipir engu að sú skráning hafi verið leiðrétt síðar.  Þau mistök í skráningu skipta því miður fyrir Sigmund Davíð engu í hugum almennings sem tapað hefur traustinu.
Hins vegar góðum og gegnum Framsóknarmanni af gamla skólanum sem hefur staðið sig með ótrúlegum sóma við afar erfiðar aðstæður og hefur náð að byggja upp traust í sinn garð hjá samstarfsflokknum, stjórnarandstöðunni og almenningi. Það hefur örugglega ekki verið auðvelt fyrir Sigurð Inga að standa upp og bjóða sig gegn sitjandi formanni. Og hann gerir það ekki af eigin frumkvæði heldur vegna mikils þrýstings fjölmargra Framsóknarmanna sem óttast einangrun flokksins.
Hið erfiða val sem flokksþing Framsóknarflokksins stendur frammi fyrir er það hvort standa skuli að baki formanns sem mögulega er fórnarlamb ósanngjarnra aðstæðna og árása og sýna almenningi að flokkurinn stendur að baki formanni sínum þegar að honum er vegið að þeirra mati.
Eða að velja rótgróinn Framsóknarmann sem tók við stýrinu í ríkisstjórn þegar ágjöfin hafði laskað formanninn um of, varaformanninn sem stýrði skútunni í vör og ávann sér með því traust stórs hluta samflokksmanna sinna, samstarfsmanna úr öðrum flokkum og almennings.
Ef kalt er litið á málið þá stendur val flokksþings Framsóknarflokksins milli klárrar stjórnarandstöðu og mögulegrar einangrunar – sem vissulega getur gefið sóknarfæri til lengri tíma – annars vegar og mögulegrar ríkisstjórnarþátttöku og að minnsta kosti þokkalegum samstarfsgrunni flokksins við aðra flokka á Alþingi á komandi kjörtímabili hins vegar.
Valið er ekki mitt. Sem betur fer. Valið er flokkþings Framsóknarflokksins.

Flokkar: Óflokkað

Miðvikudagur 20.7.2016 - 15:14 - Rita ummæli

Lýðræði og mannréttindi í hættu!

Lýðræðið er ekki sjálfgefið. Grundvallarmannréttindi eru ekki sjálfgefin. Þvert á móti.

Við vitum hvernig einræðisherrar og herforingjaræði var við stjórn fjölda ríkja í Evrópu lungann úr síðustu öld. Fasistar, nasistar og einræðisherrar sem stjórnuðu í nafni kommúnisma.

Sovétríkin með Stalín, Þriðja ríki Þýskalands með Hitler, Ítalía með Mussolini, Spánn með Franco, Portúgal með Salazar, Grikkland með Kondylis, Metaxa og síðar Ioannidis, Pólland millistríðsáranna með Pilsudski og síðar einræðisherrar og leppar Sovétríkjanna, Rúmenía með fasistan Antonescu og síðar leppar Sovétsins og að lokum Ceaușescu. Og svo náttúrlega öll hin löndin á áhrifasvæði Sovétríkjanna eftir síðari heimsstyrjöldina. Balkanskaginn eftir daga Títós.

Það er unnt að telja fleiri!

Og ef við snúum okkur til Rómönsku Ameríku þá voru herforingjastjórnir og einræðisherrar frekar regla en undantekning á 20. öld.

Nú erum við að horfa aftur á sömu þróun.

Erdogan í Tyrklandi.

Við sjáum tilhneygingu í þessa átt í Ungverjalandi og Póllandi sem dæmi.

Pútín er eins og hann er í Rússlandi. Hvíta-Rússland og Úkraína þar sem öfgafullir þjóðernissinnar hafa sett allt í bál og brand.

Það sem verra er.

Bandaríkin með fasistan Trump sem mögulegan forseta.

Lýðræðið og mannréttindin eru ekki sjálfgefin. Og við þurfum að búa okkur undir að verja bæði lýðræðið og mannréttindin.

Flokkar: Óflokkað

Fimmtudagur 7.7.2016 - 13:53 - 2 ummæli

Samvinnurekstur um heilsugæslu

Sumir eru að fara af saumunum vegna einkarekinna heilsugæslustöðva í Reykjavík. En opinber rekstur í heilbrigðismálum er ekki endilega besta formið í öllum tilfellum. Samvinnurekstrarformið gæti hentað vel um rekstur heilsugæslustöðva. Vandinn er bara sá að löggjafinn hefir markvisst unnið gegn samvinnurekstrarforminu sem mjög oft gæti átt við.

… og áður en þið sem sjáið rautt þegar minnst er á samvinnurekstur farið að missa ykkur í athugasemdakerfinu þá verð ég að minna ykkur á að samvinnurekstrarformið er eitt. SÍS annað …

Flokkar: Óflokkað

Eyjan Media ehf. - Kringlunni 4-12, Reykjavík - eyjan(hjá)eyjan.is