Föstudagur 28.4.2017 - 21:58 - Rita ummæli

Ferðaþjónustan: Sérhagsmunatengsl óskast

Ferðaþjónustan auglýsir eftir stjórnmálaflokki og einstaklingum, sem sinna hagsmunum hennar af alefli, en miklir tekjumöguleikar eru í boði fyrir rétta einstaklinga og stjórnmálaflokka.

Þeir stjórnmálaflokkar og einstaklingar, sem hafa áhuga á að verða sérhagsmunagæsluaðilar stærstu atvinnugreinar og útflutningsgreinar landsins, sendi netpóst á:

ferdatjonustan@ferdatjonustan.is

Við lofum a.m.k. 300 milljónum í mútur fyrir ráðherrasæti og 30 milljónum fyrir hvert þingsæti, sem okkar aðilar ná á Alþingi. En 300 þúsund krónur eru í boði fyrir þá sem ná langt í prófkjörum.

Öllum umsóknum verður svarað.

Flokkar: Óflokkað

Föstudagur 21.4.2017 - 14:48 - 12 ummæli

Af hverju drepur Íslamska ríkið?

Inngangur

Enginn veit hversu marga Isis hefur afhöfðað á liðnum árum.

Hjartað er rifið úr brjóstholinu á lifandi manni.  Viðbjóður eins og í hryllingssögu; blóðugur, óraunverulegur. Áhrifin eru í reynd svo óútskýranleg á okkur Vesturlandabúa, að erfitt er fyrir okkur að ímynda sér að slíkur óhugnaður geti yfirleitt átt sér stað. Eitthvað sem er í mótsögn við allt það sem okkur er innprentað frá fæðingu. Morðinginn beygir sig yfir fórnarlambið og sker með hnífi rautt kjötstykki úr nær líflausum líkamanum, hjartað. Sigri hrósandi steytir hann hnefann mót himni – færir hjarta fórnarlambsins nær munninum eins og ætli að kyssa það. Síðan kallar hann: „Allahu Akbar! Guð er mikill!“

Myndband með ofangreindum atburði var sett á netið af bardagamönnum Isis, en síðan þeir byrjuðu „heilagt stríð sitt“ hafa þeir verið duglegir að dreifa svipuðu myndefni. Í myndbandinu var það sýrlenskur uppreisnarmaður sem var drepinn: „Ég sver við nafn Allah, að við munum borða hjörtu ykkar og lifur, þið hermenn Baschar!“ Óvíst er hvort hermaðurinn tilheyrir samtökunum Al Nusra eða Isis, þar sem báðar fylkingar berjast gegn Baschar al-Assad forseta Sýrlands, þótt ekki berjist stríðssveitirnar hlið við hlið. Skilaboðin eru skýr: Blóðbaðið á sér stað sem trúarskylda í heilögu stríði viðkomandi vígamanns.

Réttlæting hræðilegra morða

En hvernig réttlætir maður slíkt miskunnarlaust og grimmileg morð? Jú, réttlætinguna má rekja til byrjunar Íslam á 7. öld, þegar Hamsa, frændi Múhameðs spámanns, stóð í stríði gegn heiðingjum í Mekka og lét lífið. Kona af hinum fjandsamlega Quarisch-ættbálki reif hjartað úr líkama Hamsa og át það. Þegar Múhameð sá lík frænda síns, sór hann og sárt við lagði: Ef Allah hjálpar mér að sigra Quarisch, mun ég limlesta 30 lík þeirra manna á sama hátt. Allt það sem Isis gerir núna er aðeins endurtekning á því sem spámaðurinn Múhameð gerði fyrir 1400 árum síðan í óteljandi heilögum stríðum sínum og má þar nefna verknaði á borð við aftökur trúlausra, hneppa fók í þrældóm, skikka konur til vændis, leggja sérstakan skatt á þá sem ekki eru múslimar, afhöfðanir, fjöldaaftökur eða önnur grimmdarverk. Saga ofbeldis er jafn löng sögu Íslam.

Jórdanskur flugmaður brenndur til dauða.

Þetta er baksvið hins heilaga stríðs, jíhad ofbeldisins, sem hefur tröllriðið Írak og Sýrlandi á liðnum árum; trúarlegt dauðastríð. Stríðsmennirnir segja undirmönnum sínum frá því hvað muni gerast við endalok heimsins, hver lokarefsing Allah verði. Sannleikurinn og réttlætið er þeirra megin, því þeir sækja rök fyrir öfgafullum og grimmilegum gjörðum sínum í Kóraninn.

Sá sem ætlar að skilja stríðsmennina, verður að þekkja röksemdir þeirra og tilvísanir. Ritningatilvísanir og réttlætingar eru að hluta til úr Kóraninum, hluta til frá bókstafstrúuðum múslimaklerkum og að hluta til frá hryðjuverkamönnunum sjálfum. Þær virka á okkur sem ævafornar – enda 14 alda gamlar – en eru samt sem áður notaðar enn þann dag í dag til að stjórna fjölmennum alræðisríkjum múslima og stór hluti 1,5 milljarða múslima taka að hluta til undir þessar reglur: Þar sem líf einstaklingsins er einskis virði, þar er svívirðing hins rétta, sanna og göfuga daglegt brauð, þar eru morð ekki bara leyfð, heldur skylda í heilögu stríði.

Sannleikurinn

Múslimar biðja fimm sinnum á dag.

Hjá Íslamistum felst hin sanna trú ekki í fræðimennsku eða í því að biðja til Guðs fimm sinnum á dag, heldur hvaða áþreifanlegu verk þú framkvæmir fyrir Íslam, þetta sagði Sajjid Kutb, hugmyndafræðingur Múslimabræðranna, sem var tekinn af lífi árið 1966 í Egyptalandi. Í fangelsi skrifaði hann bókina Í skugga Kóransins, sem hefur orðið nokkurs konar vegvísir fyrir öfgamúslima nútímans. Bókin snýst í stuttu máli um hvernig Íslam skuli stjórna öllu – stóru sem smáu – í lífi fólks frá fæðingu til dauða. Bók Kutb er ákall til múslima um allan heim, að lausn allra vandamála nútímans, t.a.m. útskúfun múslima á Vesturlöndum, sé aðeins að finna í Allah. Enginn Guð sé til nema Allah, ekkert líf sé þess virði að lifa án Allah. Þetta þýðir m.ö.o. að ekki er hægt að lesa sér til um sannleikann í Íslam, heldur verður maður að berjast fyrir sannleikanum í nafni Allah, í nauð með vopnavaldi. Kutb þróaði hugmyndafræði um trúarlega baráttu í anda uppreisnaranda sem var vinsæll á þessum tíma. Þessar hugmyndir voru ekki langt frá uppreisnarhugmyndum og vopnaðri baráttu vinstri öfgahópa á þessum árum, t.d. Baader Meinhof og Rauðu herdeildarinnar. Áratugum síðar gripu bókstafstrúarmenn í hinum arabíska heimi til þessara hugmynda. Bylting í anda Kutb var ekki skref í átt til frjálslyndari Íslam, heldur átti að hverfa til fortíðarinnar, til 1400 ára gamalla óskeikulla og tímalausra kenninga Múhameðs.

Réttlæti

Í augum múslimska bókstafstrúarmanna tryggja Sharía lög réttlátt samfélag manna. Sá sem ekki beygir sig undir Sharía stendur utan ramma laga og réttar. Á þessu réttlæti Sharía grundvalla múslimskir öfgamenn ekki aðeins rétt sinn til að drepa fjandmenn sína, heldur einnig til að berjast gegn ríkisstjórnun í löndum múslima, sem ekki fara í einu og öllu eftir Sharía lögum. Öll lög skulu grundvallast á skrifum og vilja Allah er birtast í skrifum Múhameðs og þau eru tímalaus og óbreytanleg og þarf hvorki að ræða, túlka eða skilgreina eins og við á Vesturlöndum gerum fyrir dómstólum.

Brot á lögum

Maður grýttur í Sómalíu.

Íslömsk löggjöf, eins og hún er skilgreind af bókstafstrúarmönnum úr Kóraninum og öðrum textum Íslam, þvinga í mörgum tilfellum til þess að beita dauðarefsingu, t.d. vegna guðlasts eða framhjáhalds. Í löndum eins og Afganistan, Súdan eða Algeríu hefur sýnt sig hvaða hættu það hefur í för með sér ef dauðarefsingu er beitt eins og Kóraninn segir til um. Í Afganistan nota talíbanar íþróttaleikvanga til að grýta konur. Aftökur er gerðar af fjölskyldumeðlimum þeirra sem eiga að hafa brotið af sér og það á grófasta móta, með vélbyssum. Þessar opinberu aftökur og morð á heimilum fólks eru gerðar til þess að lækka innbyggðan mótstöðukraft okkar til að drepa hvort annað. Reynt er að gera aftökurnar og morðin eðlileg í augum fólks og hluta af daglegu lífi og menningu, sem auðveldar síðan notkun sömu aðferða í stríði við trúvillingana heima fyrir og á Vesturlöndum.

Hefndin

Heilagt stríð (jíhad) var lengi vel misskilið á Vesturlöndum. Með árás Al-Kaida á World Trade Center 11. september 2001 byrjaði þessi misskilingur að grassera meir en nokkru sinni fyrr. Heilaga stríðið beinist nefnilega ekki bara gegn Vesturlöndum, heldur gegn öllum fjendum Allah og hverjir þeir eru ákveða jíhadistarnir sjálfir. Mikið er t.a.m. um myndbönd þar sem jíhadistar drepa aðra múslimi. Öfgamennirnir vitna þá gjarna í Múhameð: „Ég er kominn til ykkar sem slátrari.“ Einnig má heyra þá nota Súra 47,2: „Ef þið hittið þá, sem ekki trúa á Allah, höggvið þá með sverði á hnakkann! Það liggur síðan í hlutarins eðli að jíhad eða heilagt stríð þjónar þeim tilgangi að breiða út Islam, hefur engan annan tilgang.

Múslimskir trúarflokkar

Gróf dreifing á Súnnítum og Sjítum um hinn múslimska heim.

Súnnítar (80-85% múslima) sem há heilagt stríð líta á alla þá múslima sem ekki fylgja þeirra trúarflokki innan Íslam sem villutrúarmenn og þar með réttdræpa. Isis barðist þannig í Írak aðallega gegn Sjítum (15-20% múslima) en í Írak eru blönduð byggð arabískra Sjíta og Súnníta en einnig súnnískra Kúrda. Þennan klofning múslima í Sjíta og Súnníta má rekja aftur til 7. aldar. Á þeim tíma börðust kalífinn Ali, tengdasonur og frændi Múhameðs, og Muawija um völdin meðal múslima, en sá fyrrnefndi lét lífið í þeim átökum. Allir jíhadistar vísa í stríðum sínum til þessara 1400 ára gömlu deilna og hafa haldið því stríði áfram til þessa dags. Síðan stríðið milli Íran og Íraks átti sér stað árið 1979 hafa þessar andstæðu fylkingar Sjíta og Súnníta barist um völdin í Miðausturlöndum.

Endalaust heilagt stríð

Skærurnar halda áfram og Isis (Súnnítar) hefur það að markmiði að drepa eins marga Sjíta (aðallega í Íran, hluta af Írak auk nokkurra annarra ríkja t.d. Jemen, Sádí-Arabíu en í raun á víð og dreif) og mögulegt er. Síðasta kalífat tyrkja (Ottóman-veldið/aðallega súnnítar) leystist upp árið 1924. Síðan þá eiga Súnnítar í raun erfitt með að halda því fram að þeir séu æðsta vald Allah í veraldlegum sem andlegum efnum, þótt þeir séu mörgum sinnum fjölmennari en Sjítar. Jíhadistar notfæra sér þessar trúardeildur milli Sjíta og Súnníta til hins ýtrasta. Þeir vísa til frumskyldu hvers múslima og í því sambandi til fyrstu forfeðra þeirra, sem þeir segja hafa verið strangtrúaða og ekki kært sig um veraldleg mál, sem er ekki alls kostar rétt. Eitt af því sem jíhadistar berjast hvað harðast gegn er tónlist, myndlist, kvikmyndir, hefðir einstakra landa og að ógiftar konur og karlar deili sama húsnæði nema um náin skyldmenni sé að ræða – allt á þetta að banna. Á þeim svæðum þar sem Isis ræður lofum og ríkjum er fólki refsað fyrir þetta háttalag með aftökum.

Þeir sem ganga af trúnni

Aðeins ein refsing kemur til greina hjá öfgamönnum fyrir þá sem ganga af trúnni – þ.e. hætta að trúa á Allah – og það er dauðarefsingin. Það ber þó að taka fram að oft á tíðum er þessi glæpur aðeins yfirskin eða tylliástæða til að geta drepið fólk. Þekktasta dæmi um þetta er líklega þegar kristin kona í Súdan, sem hafði verið dæmd til hengingar en var síðan náðuð. Konan var dóttir múslima, en móðir hennar var kristin og hjá henni ólst hún upp. Þegar hún giftist kristnum manni var hún meðhöndluð eins og hún hefði gengið af múslimstrú, sem hún hafði þó ekki gert. Isis notar orðið murtad um sjíta múslima, þ.e. þann sem genginn er af trúnni.

Heiðingjar

Íslamistar líta á sjálfa sig sem umkringda af fjandsamlegum heiðingjum, sem af þeim sökum þarf að sjálfsögðu að útrýma. Kristnir og Gyðingar eru í fyrsta sæti þegar kemur að óvinum djíhadistana, ekki bara af því að þeir trúa ekki á Allah, heldur einnig af því að samkvæmt þeirra skoðun eiga kristnir og gyðingar að vilja útrýma Íslam í heiminum. Í Kóraninum segir í einni Súra: „Hvorki Gyðingar eða Kristnir verða ánægðir með þig, fyrr en þú tilheyrir þeirra trúarbrögðum.“

Hnignun

Abdullah bin Abdulaziz heitinn, konungur Sádí-Arabíu.

Konungafjöldskyldurnar við Gólf-flóanna, frá Kúvæt til Riad og þaðan til Sameinuðu furstadæmanna, eru í augum djíhadistanna svívirðilegustu skepnur. Þeir verstu eru að sjálfsögðu Sádí-Arabíska konungsfjölskyldan, helsta vígi arabísku höfðingjanna. Djíhadistarnir, sem ekki sjaldan koma frá fátækum og illa menntuðum fjölskylum – þótt undantekningar séu á þessu – segja þetta eðalborna fólk gorta sig af ríkidæmi sínu; höllum, lúxusveislum, lúxus-límósíum, gullnum húsþökum og endalausum girðingum um landareignir sínar. Allt sé þetta ekki í anda Íslam. Sérstakt hatur er lagt á konung Sádí-Arabíu, sem sérstaklega á að vera til fyrirmyndar enda verndari hina heilögu borga Medína og Mekka. Frá árinu 2003 eru djíhadistar í heilögu stríði gegn Sádí-Arabíu og röð sprengjutilræða sendu á sínum tíma ráðamönnum þar skýr skilaboð. Al-Kaída, sem reyndar er ættað af Arabíuskaganum, er sprottið af sömu rótum og Isis. Það einkennilega og mótsagnakennda við Isis er að á sama tíma reyna þeir að lokka til sín unga stríðsmenn með loforðum um ríkidæmi.

Paradís

Hið eilífa loforð upphafsmann a Heilagra stríða til stríðsmanna sinna, og þó sérstaklega sjálfsmorðs-stríðsmanna, er tvíþætt; annars vegar gætir þú unnið þann stóra í lottóinu og orðið ríkur á meðan þú ert á lífi, en annars bjóðast þó 70 hreinar meyjar, 70 eiginkonur og eilíf hamingja ef maður fellur í heilögu stríði við heiðingjana. Þá lokka Isis unga menn til sín með því að bjóða „tímabundin hjónabönd“ við ungar stelpur frá fátækustu héruðum Afríku. Stelpunum er lofað eitthvað annað til berjast með Isis sem „sex-djíhadistar“.

Lækning

Heilagt stríð er að sjálfsögðu ekki bara háð fyrir stríðsmennina sjálfa, heldur á það að lokum einnig að vera lækning fyrir alla þá sem ekki eiga hlut að máli og deyja jafnvel saklausir. Al-Kaída bendi strax frá byrjun að réttlæta mætti morð heiðarlegra múslima sem ekki tækju þátt í heilögu stríði en létu lífið í sjálfsmorðsárásum á einfaldan hátt: Það væri reyndar ein stærsta synd Múslima að drepa trúarbræður sína, en ef það væri liður í því að sigra óvinninn og ekki hægt að komast hjá því ætti samt að myrða. Eftirmaður Osama bin Ladens sem leiðtogi Al-Kaída, öfgamaðurinn Aiman al-Sawahiri, orðaði þetta sem svo: „Fjandmennirnir fara til helvítis en bræður okkar í Paradís.“

(Lausleg þýðing blaðagreinar úr hinu virta tímariti Die Zeit, 26. júní 2014, eftir Evelyn Finger, Thilo Guschas og Michael Thumann).

 

 

Flokkar: Óflokkað

Fimmtudagur 13.4.2017 - 12:35 - 11 ummæli

Gjaldfrjálst heilbrigiskerfi eða fleiri flóttamenn?

Kristian Jensson fjármálaráðherra og Lars Løkke Rasmussen forsætisráðherra Danmerkur.

Ekkert hefur farið fyrir athyglisverðri frétt af svari fjármálaráðherra Danmerkur, Kristian Jensen (Venstre/Frjálslyndir), á þingi Dana, þegar hann á mánudaginn var 10. apríl sl. brást loksins við gamalli fyrirspurn Danska þjóðarflokksins (Danske folkeparti), hver raunverulegur kostnaður við flóttamenn og hælisleitendur væri. Það var ekki að undra að það stæði í fjármálaráðherra að svara þessari fyrirspurn, því flóttamenn og hælisleitendur kosta danska skattgreiðendur árlega hvorki meira né minna 33 milljarða danskra króna eða eða 525 milljarða íslenskra króna. Þetta er ótrúleg upphæð og því til staðfestingar, þá er rétt að benda á þetta slagar hátt í heildarútgjöld íslenska ríkisins fyrir árið 2017, sem eru áætluð um 743 milljarðar íslenskra króna.

 

Nýtt háskólasjúkrahús sem á að byggja í Køge í Danmörku.

Samkvæmt mjög áreiðanlegum upplýsingum, sem ég hef undir höndum, hafa stjórnvöld tekið saman tölur um að áætlaðan kostnað vegna flóttamanna fyrir árið 2017 og verður hann um 6 milljarðar. Þessi kostnaður á eftir að hækka mikið gangi áform núverandi ríkisstjórnar eftir um margföldun flóttamanna til landsins. Samkvæmt mjög vandaðri skýrslu Öryrkjabandalagsins, undir forystu Gunnars Alexanders Ólafssonar heilsuhagfræðings, myndi gjaldfrjáls heilbrigðisþjónusta fyrir alla landsmenn Íslandi kosta um 6,5 milljarða. Núverandi framlög ríkissins á fjárlögum til S- merktra lyfja og sérfræðiþjónustu í öllu landinu eru einnig um 6 milljarðar. Það sem góða fólkið í landinu verður að átta sig er að við eyðum ekki sömu peningunum tvisvar og þessi gullvæga regla gildir jafnt í dag sem endranær.

 

 

Ný hraðbraut í Þýskalandi.

Það er satt best að segja engin leið að margfalda komu þurfalinga til landsins en lækka um leið skatta, lækka kostnaðarþátttöku sjúklinga eða gera heilbrigðisþjónustuna gjaldfrjálsa líkt og lofað hefur verið. Það þarf að byggja nýtt sjúkrahús, byggja upp vegakerfi fyrir landsmenn og ferðamenn og bæta í þegar kemur að fjármögnun mennta og rannsókna. Ríkið þarf að koma að byggingu 10 þúsund íbúða. Við getum ekki á sama tíma tekið við þúsundum flóttamanna og síðan einnig ætlað að hækka örorkubætur og ellilífeyrisgreiðslur. Þeir stjórnmálamenn sem segja að þetta sé hægt eru bara hreinlega að ljúga að kjósendum þessa lands. Allt þetta tal um að við séum rík þjóð get ég persónulega ekki hlustað á og tekið undir fyrr en við erum komin með viðunandi innviði um allt land og almenningur, öryrkjar og eldri borgarar geta lifað af launum sínum.

https://www.b.dk/politiko/analyser/aartiers-forfejlet-integration-summer-op-33-milliarder-kroner

 

Flokkar: Óflokkað

Miðvikudagur 5.4.2017 - 07:10 - 1 ummæli

Drepum helvítis ferðaþjónustuna

Virðisaukaskattur yrði með hækkun úr 11% í 22,5% næsthæstur í Evrópu, en aðeins í Danmörku yrði skattpíningin meiri, þar sem ferðaþjónustan hefur um árabil kvartað sáran undan háum virðisaukaskatti. Mjög hár virðisaukaskattur er ígildi „útflutningstolls“ á ferðaþjónustuna, þar sem í raun um hreina útflutningsgrein er að ræða. Menn voru fyrr á tímum fljótir að átta sig á því að útflutningstollar voru af hinu verra, enda urðu slíkir tollar vanalega til þess að útflutningur dróst saman, arðbærum störfum fækkaði, hagvöxtur minnkar og viðskiptajöfnuður varð óhagstæður. Þegar á heildina er litið felst því enginn þjóðfélagslegur ávinningur af slíkri skattlagningu heldur aðeins skaði. Af þessum sökum eru útflutningstollar vandfundnir í heiminum í dag.

En þessi stærsta útflutningsgrein Íslands á ekki aðeins í bullandi samkeppni við Noreg og Kanada, heldur einnig fjölda annarra ríkja, t.d. Nýja-Sjáland, Rússland og hin Norðurlöndin. Öll eru þessi ríki með ferðaþjónustu í lægra virðisaukaskattsþrepi en við en að auki mun hagstæðara gengi á gjaldmiðlum sínum og því mun samkeppnisfærari. Nú þegar eru afbókanir byrjaðar að streyma inn vegna hás gengis. Orðrómur um um að tvöfalda eigi virðisaukaskatt gæti haft enn verri afleiðingar á þennan eina vaxtarbrodd í íslensku atvinnulífi, sem við höfum upplifað frá hruni. Það er einkennilegt að Sjálfstæðiflokkurinn og minn flokkur Viðreisn skuli vilja feta sömu leið og kommarnir í VG og Samfylkingunni fyrir nokkrum árum síðan og hækka hér skattlagningu á undirstöðuatvinnuveginn.

Öðruvísi mér áður brá.
Aldrei var svona kvatt til fundar.
Krunka hér yfir köldum ná
kommúnistar og aðrir hundar.
Steingrímur Einarsson, læknir

Flokkar: Óflokkað

Mánudagur 3.4.2017 - 07:32 - 8 ummæli

Gíbraltarstríð Englendinga

Miðað við yfirlýsingar fyrrverandi forsætisráðherra Breta um stríð vegna Gíbraltar, held ég að ráðlegast sé fyrir Evrópusambandið að setja Litla-England í stjórnmálalegt og efnahagslegt „permafrost“, þegar þeir loksins ganga úr sambandinu. Við Íslendingar þekkjum þennan hroka Breta og yfirgang þeirra alveg frá miðöldum og þegar þeir gengu fram af ofbeldi í þorskastríðunum og nú síðast í Icesave málinu, þegar þeir settu á okkur hryðjuverkalög.

Englendingar sýna með þessari hegðun sinni – einu sinni sem oftar -, að þeir eru ribbaldar, sem engu gleymt af sínum „heimsveldishroka“ og „ofbeldisfullum“ viðbrögðum, þótt þeir séu núna – þegar Skotar og Noður-Írar hverfa úr Eyjabandalaginu – aðeins með 50 milljónir íbúa að baki sér og reyndar rúmlega helminginn af lítilli eyju undan ströndum meginlandsins. „Smækkunarverkir“ heimsveldisins eru þeim erfiðir og gætu leitt til fyrstu styrjaldar í Evrópu í 70 ár.

Flokkar: Óflokkað

Þriðjudagur 21.3.2017 - 07:44 - 3 ummæli

Hinn nýi Kolkrabbi: Hrægammasjóðirnir

Ólíkt öðrum erlendum fjárfestum þekkja erlendir hrægammar íslensku krónuna, verðtrygginguna og okurvextina í „El Paradiso“.

Það er ekkert einkennilegt við það að erlendir hrægammasjóðir vilji alls ekki yfirgefa Ísland, því hvergi í heiminum hafa þeir fundið aðra eins gullkistu til að ræna og hér á landi. Gullkista hrægammana samanstendur af 340 þúsund viðskiptamönnum, sem taka trygg fasteginaveðlán í verðtryggri mynt með okurvöxtum í blómlegu og vaxandi efnahagslífi með 3-7% hagvöxt. Horfi hrægammarnir fram í tíman sjá þeir ekki fyrir sér að Seðlabankinn muni nokkurn tíma lækka vextina, sem er að sjálfssögðu það mikilvægasta fyrir alla fjármagnseigengur íslenska eða erlenda.

 

 

Kolkrabbinn tapaði að mestu völdum þegar þeir töpuðum stórum hluta eigna sinna í hruninu nú eru þeir og aðrir Íslendingar komnir með samkeppni frá hrægammasjóðunum.

Hrægammasjóðirnir horfa síðan til framtíðar varðandi efnahagsmálin er samningur við Breta líklegur þar sem orkuútflutningur í stórum stíl er í kortunum. Auk þess mun ferðamönnum halda áfram að fjölga um 1-2 milljónir og gefið hefur hefur verið grænt ljós á auknar veiðiheimildir í t.d. þorski á næstu. Þessu til viðbótar er fiskeldið að taka við sér og verður án vafa komið í 100-150 þúsund tonn innan nokkurra ára. Við munum síðan selja þessa banka úr landi í stað þess að lífeyrissjóðirnir eða einhverjir aðrir eigi þá og með þeim fara vextir og þjónustugjöldin okkar.

Kolkrabbinn og framsóknarmafían var treg til að afnema verðtrygginguna og okurvextina en þessir hrægammasjóðir munu sko ekki taka það í mál óska ég þjóðinni til hamingju með nýja höfðinga!

Flokkar: Óflokkað

Sunnudagur 19.3.2017 - 10:26 - Rita ummæli

Blandað markaðshagkerfi Þýskalands

Otto von Bismarck, prins af Bismarck og hertogi af Lauenburg, kanslari Þýsklands og einn mesti stjórnmálaskörungur Evrópu fyrr og síðar.

Í framhaldi af athyglisverðri en kannski ekki alveg réttri yfirlýsingu Jóns Baldvins Hanníbalssonar – sem fjölmiðlar lepja að venju gagnrýnislaust upp – er rétt að benda á að blönduð markaðshagkerfi eru ekki einungis skandínavísk hugmynd, heldur einnig mið-evrópsk. Sá hagfræðingur, sem lagði fræðilega að þessu fyrirkomulagi í Þýskalandi, var Alfred August Arnold Müller-Armack og það fyrir stríð eða upp úr 1920. Virkilegu flugi náðu hugmyndir Müller-Armack þó fyrst eftir heimsstyrjöldina síðari árið 1947, þegar bók hans „Wirtschaftslenkung und Marktwirtschaft“ kom út. Þessar hugmyndir og svipaðar voru síðan þróaðar víða í Evrópu, enda má segja að nær öll ríki álfunnar séu með eina eða aðra útgáfu af blönduðu markaðshagkerfi, þótt útfærslan sé vissulega nokkuð ólík landa á milli. Þessi kerfi eru styrkleiki álfunnar en ekki veikleiki hennar, eins og sumir vilja halda fram.

 

Nürnberg (Þýskaland) í rústum vorið 1945 en á næstu 20 árum varð landið að nýju blómstrandi efnahagslegu stórveldi Evrópu.

Hugmyndir Þjóðverja um blandað hagkerfi lögðu áherslu á virka samkeppni, samkeppniseftirlit og að aðalhlutverk ríkisvaldsins væri að skapa fyrirtækjum „hagstætt lagalegt umhverfi“, reka óháðan seðlabanka, auk fullkomins afskiptaleysis hins opinbera af vinnudeilum (þ. Tarifautonomie). Þessar hugmyndir hittu síðan fullkomlega í mark hjá Ludwig Erhard og Konrad Adenauer, sem tilheyrðu systurflokkum Kristilegra Demókrata í Þýskalandi og Bæjaralandi (CDU/CSU/Christliche Demokratische Union/Christlich-Soziale Union). Að sjálfsögðu fylgdi samstarfsaðilinn í ríkisstjórn hinir frjálslyndu Freie Demokratische Partei (FDP/Die Liberalen) sömu efnahagsáætlun og Erhard (CSU) og Adenauer (CDU). Segja má að uppgang og styrkleika Þýskalands eftirstríðsáranna megi rekja til þessa blandaðs markaðshagkerfis en þó ekki síður hugmyndarinnar um Sambandslýðveldið Þýskaland og tiltölulega sjálfstæð ríki (þ. Bundesländer) innan sambandsríkisins, sem og stjórnmálalegs stöðugleika, er klárlega byggir á frábærri stjórnarskrá og góðri stjórnskipan, sem síðan aftur byggir á hugmynd sem aðlöguð var að Þýskalandi og er í anda hins bandaríska kerfis „Checks and Balances“.

 

Dr. Ludwig Erhard fær í hendur fyrsta eintak bókar sinnar „Velmegun fyrir alla“ ( þ. Wohlstand für Alle).

Að auki var að finna í þessari þýsku gerð af blönduðu hagkerfi (þ. Soziale Marktwirtschaft) og stjórnskipan eftirstríðsáranna í Þýskalandi, mikið af hugmyndum sem tengdust frelsi einstaklingsins, t.d. athafna-, viðskipta- neyslufrelsi, samningafrelsi, atvinnu- og samvinnufrelsi. Þá var í þessu markaðshagkerfi gert ráð fyrir blöndu af sterkum almannatryggingum og einkatryggingakerfi. Ef algjör nauðsyn krafðist þess átti ríkið að vera með afskipti af félagslega kerfinu, vinnumarkaðsmálum og efnahagslegum málum á borð við að auka hagvöxt, tryggja stöðugt verðlag og lágt atvinnuleysi. Mikilvægt er að taka fram að í Þýskalandi hafði Bismarck tekið upp sjúkratryggingar og síðar einnig slysa- og lífeyristryggingar, þannig að hugmyndin byggði að þessu leyti á gömlum merg. Sósíaldemókratar voru frekar „skeptískir“ gagnvart þessu markaðshagkerfi og boðuðu eigin útgáfu sem hét „Demokratischer Sozialismus“. Sú hugmyndafræði var mun „sósíalískari“ en nálgun Kristilegra Demókrata og Frjálslyndra, þótt markmiðið hafi verið það sama, þ.e. „velmegun fyrir alla“. Þessi hugmyndafræði sósíalista var síðan prufuð í Austur-Þýskalandi en mistókst hrapalega. Árið 1990 sameinaðist Þýska alþýðulýðveldið (DDR), sem var orðið lýðræðislega og efnahagslega gjaldþrota, Sambandslýðveldinu Þýskalandi (BRD) og blönduðu markaðshagkerfi þess.

 

Konrad Adenauer, kanslari Þýskalands 1949-1963, undirritar nýja tímamóta stjórnarskrá (þ. Grundgesetz) Þýskands 8. maí 1949.

Að þessu sögðu er tómt mál fyrir Jón Baldvin Hannibalsson að tala um að norrænir jafnaðarmenn hafi verið þeir einu sem börðust fyrir blönduðu markaðshagkerfi í heiminum og nú sé bara engin þörf fyrir þá lengur, þar sem öllum markmiðum hafi verið náð! Þótt ekki sé hægt að líkja kommúnískum Sovétríkjunum og ríkjum Austur-Evrópu við velferðarkerfi Skandinavíku, má þó segja að útþensla félagslegra kerfa og forræðishyggjan í norræna módelið hafi á Norðulöndunum leitt til  nokkurra efnahagsþrenginga upp úr 1980 og til 2000. Á þessum árum var norræna velferðarríkið minnkað eftir óhóflega þenslu félagslega kerfisins allt frá stríðslokum, sem hafði leitt til þess að útgjöld ríkisins voru orðin allt of mikil, skattlagning of há og bætur allt of háar, þannig að það borgaði sig ekki fyrir fólk að vinna lengur. Í dag stendur því norræna módelið styrkum fótum og það sama má segja um svipuð kerfi í Þýskaland, Hollandi og Austurríki. Verr stendur um önnur svipuð kerfi í Frakklandi, Ítalíu og á Spáni.

Flokkar: Óflokkað

Sunnudagur 5.3.2017 - 19:07 - 6 ummæli

Líf Suðurnesjamanna lítils virði

Vegakerfi landsins hefur valdið fjölda dauðaslysa og örkumlun hjá enn fleiri.

Líf okkar Suðurnesjamanna er auðsjáanlega mikið minna virði í augum þingmanna allra og ráðherra en líf fólks í öllum öðrum landshlutum. Þetta sést ekki aðeins á ótal dauðaslysum á Grindavíkurveginum, heldur einnig mörgum dauðaslysum á Reykjanesbrautinni, þar sem hún hefur enn ekki verið tvöfölduð með aðskildum og mislægum gatnamótum. Mikilvægt er að fólk átti sig á að síðastliðin 8-9 árum hefur ekki orðið eitt einasta dauðaslys á tvöfalda kaflanum.

Á sama tíma og ekki er hægt að eyða „smáaurum“ í að laga dauðagildrur, þar sem þúsundir aka um daglega, er hægt að bora göng fyrir 10 milljarða fyrir nokkrar hræður annarsstaðar á landinu. En það er svo sem lítið hægt að segja, þegar kjósendur í Suðurkjördæmi kjósa aftur og aftur yfir sig sömu stjórnmálaflokkana – Sjálfstæðisflokk & Framsóknarflokk – sem hafa fjársvelt allar framkvæmdir á Suðurnesjum og Suðurlandi um áratuga skeið.

Veldur hver á heldur, því það eru þeir sem forgangsraða í samgöngumálum, sem eru þingmenn Alþingis allir, sem bera beina ábyrgð á þessum dauðsföllum, sem leikur einn er að koma í veg fyrir ef vilji væri fyrir hendi. Ábyrgð okkar kjósenda er hins vegar einnig mikil að koma Sjálfstæðisflokknum frá völdum í samgönguráðuneytinu, þannig að dauðaslysunum á Suðurnesjum fari loksins að fækka og vegirnir um land allt lagist.

Flokkar: Óflokkað

Miðvikudagur 1.3.2017 - 12:09 - 2 ummæli

Hallar á konur hvað evrópsk óperutónskáld varðar

Giuseppe Verdi (einhverjar breytingar þyrfti væntanlega að gera á styttunum).

Ég er sammála Kolbrúnu Halldórsdóttur að verulega halla á hlut kvenna varðandi styttur af frægum listamönnum sögunnar. Þannig er t.a.m. einnig um fræg óperutónskáld á 18. og 19. öldinni. Það er þó öngvum erfiðleikum háð í raun að breyta slíku í ljósi nýlegrar umræðu um valkvæðar staðreyndir (alternative facts). Velti ég því fyrir mér – að sjálfsögðu í fullkominni alvöru – hvort ekki mætti breyta nöfnum helstu gerenda mannkynssögunnar og „kvengera“ þá, líkt og Kvenkirkjan gerði við Guð almáttugan skapara himins og jarðar. Í jafnréttisbaráttunni eru öll meðul leyfð og staðreyndir mega ekki flækjast þar fyrir frekar en hjá Trump: „Make America Great Again“

Ég treysti mér ekki til að halda því að Giocomina Puccini, Giuseppina Verdi eða Gioachina Rossini hafi verið mjög óvissar, hvað kynvitund þeirra varðaði – alla vega ekki svona alla jafna. Og ekki sá ég þessar ágætu konur í vandræðum fyrir framan klósett, hvort þær ættu að fara á „karla- eða „kvenna-pissúarið“.  Eftir því sem ég man voru þetta upp til hópa kvennabósar og karlrembusvín, en þessi megna karllæga hegðun gæti þó bara hafa verið „cover up“, enda vitum við að tilfinningalegt sálarástand frægra listamanna er flókið og margslungið.

Fáránleiki umræðunnar er á stundum orðinn slíkur, að manni finnst maður staddur í „leihúsi fáránleikans“:

Einkenni á leikhúsi fáránleikans eru persónur sem eru fastar í aðstæðum sem þær ráða ekki við og skilja ekki sjálfar, endurtekningar sem virðast tilgangslausar, samræður sem einkennast af misskilningi, þar sem persónur tala í kross og notast við merkingarlitlar klisjur. (Wikipedia)

Flokkar: Óflokkað

Mánudagur 27.2.2017 - 09:29 - 2 ummæli

Verklausar borgar- og ríkisstjórnir

Ég nú kannski enginn sérfræðingur í þýskri sögu, en ég kom fyrst til landsins sem unglingur og flutti síðan þangað 24 ára og bjó þar í 12 ár. Að því loknu dreif ég mig í Háskóla Íslands og kláraði BA-próf í þýskum fræðum. Þegar ég kom til Þýskalands 1977 átti ég erfitt með að ímynda mér að allur infra-strúktúr og öll hús hefðu verið meira og minna ónýt 30 árum fyrr, þ.e. árið 1945. Og þegar ég hugsa til þessa finnast manni vandamálin hér á Íslandi í samanburði smávaxin. Ákvarðanafælni virðist einkenna alla ráðherra núverandi og fyrrverandi ríkisstjórnar og það sama má segja um borgarstjórann í Reykjavík og bæjarstjóra nágrannasveitarfélaganna. Í samanburði við fyrri kynslóðir íslenska stjórnmálamanna eru þetta hálfgerðir vesalingar og afskaplega verklitlir og huglausir. Það er síðan ógjörningur að gera samanburð á eftirstríðs stjórnmálamönnum Þýsklands og eftirkreppu stjórnamálamönnum okkar Íslendinga, því verkefnunum er í raun ekki saman að líkja.

Þegar ég talaði við fólk sem upplifði Þýskaland árið 1945 í rústum, sagði það mér að það hefði eiginleg aldrei átt von á að sjá landið sitt í blóma á meðan það sjálft lifði og allra síst að slíkt gæti gerst á 10-15 árum, þ.e. á árunum 1945-1960. Við Íslendingar þyrftum að fá hugumstóra og hugrakka stjórnmálamenn, sem þora að setja upp 10 punkta NEYÐARPLAN til að byggja hér upp inniviðina að nýju. Í raun snýst þessi svokallaða „neyð“ þó aðeins um að lappa upp á Landspítalanna og byggja þar nokkrar byggingar, byggja nokkur þúsund íbúðir, klára smá vegarspotta á Reykjanesbrautinni og ljúka við að tvöfalda hálfkláraða Suðurlandsbrautina. Þá þarf að endurnýja nokkur hundruð einbreiðar brýr, bora nokkur göng og breikka og malbika nokkur hundruð kílómetra af vegum. Reykjavíkurborg þyrfti síðan að malbika nokkra kílómetra og setja asfalt í stærstu holurnar. Það er létt verk og löðurmannlegt fyrir hugrakka og duglega stjórnmálamenn og segja má að 5-6 þúsund duglegir Pólverjar gætu klárað þetta verk á 4-8 árum.

Langar núverandi ríkisstjórn ekki að komast í sögubækurnar fyrir að hafa endurbyggt Ísland, eða vilja þeir að við að minnust þeirra á svipaðan hátt og verklausu „Vinstri velferðarstjórnarinnar“ eða gjörsamlega spilltu „Panama-stjórnarinnar“. Ég skil ekki vandamálið, því það eru nógur gjaldeyrir til að kaupa inn vinnuafl, skuldir ríkisins eru hverfandi og lítið annað að gera en láta hendur standa fram úr ermum. Annað hvort eru allir þessir þingmenn og ráðherrar latir, verkkvíðnir eða hreinlega ekki nógu hugrakkir. Hvað sem öðru líður þá finnst mér að við eigum betri stjórnmálamenn skilið en við höfum verið með undanfarna áratugi. Eitthvað þarf að verða til þess að stjórnmálamennirnir yfirgefi fílabeinsturnana og heimsæki þjóðina sína – hlusti!

Flokkar: Óflokkað

Eyjan Media ehf. - Kringlunni 4-12, Reykjavík - eyjan(hjá)eyjan.is