Að starfa í stjórnmálum getur verið áhugaverð reynsla.  Þar gilda oft venjur og hefðir sem við fullorðna fólkið notum minna í okkar daglega lífi. Ein þeirra hefða er að þegar menn eru í stjórnarandstöðu þá er mikið lagt upp úr því að finna allt að því sem stjórnin gerir.  Þó allir viti að það er alltaf eitthvað sem er vel gert eða stefnt er að, en þá er klassískt að flagga því ekkert,   í það minnsta í stærstu málunum. Málunum sem vekja athygli út á við – mál sem hægt er að veiða atkvæði á.

Ég ætla ekki að láta eins og ég sé alheilög í þessu og hafi aldrei sagt neitt eða gert í pólitík sem myndi flokkast undir þetta.  Auðvitað reyndi ég að haga mér eins og manneskja en ég eins og aðrir hef örugglega stigið í þennan pytt.  En þetta er vond pest sem gerir stjórnmálin einstaklega ótrúverðug og barnaleg og starfsvettvang sem fæstir geta hugsað sér.

Ég man eftir nokkrum málum í borginni þar sem nefndarmenn höfðu í margar vikur, jafnvel mánuði unnið saman þvert á alla flokka að einhverjum málum og þegar kom að því að leggja það fram í borgarstjórn þá allt í einu var fólk komið á allt aðra skoðun, nú eða fannst þetta ekki nógu gott og gat alls ekki kosið með. Eyddi svo jafnvel heilum borgarstjórnarfundi í að gagnrýna hlutina harðlega með miklu ofsa eins og viðkomandi væri kominn í hlutverk í sjónvarpsþætti, sem kom oft öðrum nefndarmönnum heilmikið á óvart. Þá kom sjónvarpið oft og tók viðtöl og maður sat gáttaður á viðsnúningnum.  (ég var á því tímabilinu þar sem 5 borgarstjórar skiptust á að stýra borginni)

Þá er auðvitað verið að búa til ágreining til geta gagnrýnt þá flokka sem stjórna hverju sinni.   Viðkvæðið er svo ,,þetta er bara pólitík”, sem er satt og rétt en ég held samt að öllum finnist þetta ömurleg vinnubrögð, hvoru megin sem þeir standa.  Nóg er um mál þar sem ágreiningurinn er raunverulegur, þar er auðvitað heilbrigt og gott að rökræða, gagnrýna og vera æstur ef manni finnst allt vera gert vitlaust af þeim sem ráða.

En sýndarskapurinn er það sem gerir pólitíkina óbærilega, bæði fyrir áhorfendur og þá sem taka þátt.

Gott dæmi um þetta er ný útgefið fjárlagafrumvarp, sem fær afar slæman dóm frá stjórnarandstöðunni, formaður Sjálfstæðisflokksins gagnrýnir það harðlega, eins og sú stjórn sem hér ríkir hafi mistekist og þau hafi stýrt stórslysi.   Samt vita allir sem eitthvað hafa kynnt sér málið að vinna ríkisstjórnarinnar í að snúa okkur út úr kreppunni gengur gífurlega vel. Það þýðir ekki að hér sé allt í góðu lagi ennþá, en viðsnúningurinn blasir við.  Um það er skrifað í erlendum fjölmiðlum oft undir fyrirsögnum eins og ,,kraftaverkið á Íslandi” eða eitthvað á þá leið.

Bjarni Ben getur auðvitað verið ósáttur um þær leiðir sem valdar voru en niðurstaðan talar sínu máli og ótrúlega ótrúverðugt að tala eins og hér sé enn allt í kalda kolum.

En þetta er svona og hefur líklega alltaf verið svona. Stál í stál.

Þess vegna var hressandi að sjá dæmi um hið gagnstæða í vikunni – nei, ekki í stjórnmálum heldur þegar upp kom gagnrýni á að þjálfun í svokölluðu ,,Crossfit” væri mögulega ekki nægilega fagleg, sjúkraþjálfarar og annað heilbrigðisstarfsfólk höfðu einhver lýst áhyggjum sínum vegna of þjálfunar og meiðsla sem hlytust vegna þessa. (tek það fram að ég hef ekki hundsvit á Crossfit)

Rætt var við Leif Geir Hafsteinsson, yfirþjálfari Crossfit sport, sem kom mér að minnsta kosti skemmtilega á óvart því hann hjólaði hvorki í blaðamanninn né þá sem lýstu áhyggjum sínum, eða fór í vörn.  Hann sagði einfaldlega gagnrýnina réttmæta og sagðist taka svona gagnrýni alvarlega.  Og bætti við að verkefni hans væri númer eitt, tvö og þrjú að gera þjálfunina eins örugga og mögulegt væri. Auðmjúkur og tilbúinn að taka gagnrýnina til sín og kanna hvort hann gæti gert betur.

Ég ætla kannski ekki að gera mér of háar væntingar til þess að þinghefðirnar breytist mikið á kosningavetri, en þótti vert að benda á þessa fínu fyrirmynd og að það er til leið til að ræða hlutina með öðrum hætti.

Hið magnaða er að sá sem sýnir auðmýkt og tekur gagnrýni og getur veitt trúverðuga gagnrýni án þess að blammera allt sem andstæðingurinn gerir, nær mjög oft eyrum og augum fólks,  því það er sorglega sjaldgæft og veldur því að hlustandi lítur upp yfir útvarpsfréttum, leggur  betur við hlustir,  einhver rýnir betur í blaðagreinina, deilir fréttinni á Facebook,  talar um hvað það heyrði, sá eða las og flestir kunna að meta hreinskilnina, jafnvel þó þeir séu ekki alltaf sammála.

Þetta er aðferð sem alltof fáir stjórnmálamenn kunna að nota, en líklega sú einfaldasta og án efa sú sem sem skilar bestu árangri.

Kannski crossfit þjálfarinn verði innblástur fyrir þingmenn á ný settu þingi, hver veit?

Í nótt var hápunktur flokksráðstefnu Repúblikanaflokksins í Tampa og ein mikilvægasta stundin í kosningabaráttunni fyrir forsetaembættið.  Ég hef reynt að fylgjast með ráðstefnunni í vikunni  á erlendu fréttastöðvunum en í gærkvöldi ákvað ég að horfa út dagskránna eða til klukkan þrjú í nótt. Stundum þegar sómasamlegri fréttastöðvarnar voru uppteknar við aðrar fréttir gekk ég svo langt að skipta yfir á FOX News þar sem engar aðrar fréttir eru mikilvægari en þessi samkoma.

Strategia ráðstefnunnar var augljóslega að eyða miklu púðri í að teikna upp hina ,,réttu” mynd af Romney, fókusera á hversu slæm efnahagsmálin væru undir stjórn Obama og setja fókus á ameríska drauminn og selja hann enn eina ferðina til kjósenda.

Gildin voru líka skýr, gera Guðs vilja (margvísleg túlkun þó), vinnan göfgar manninn, sjálfstæði einstaklingsins, réttur til að reka fyrirtæki,   fjölskyldan er mikilvægust og allt það sem gerir okkur (ameríkana) sérstök og betri en aðra.

Í aðdragandanum að flokksráðstefnunni voru nokkur önnur  mál komu við sögu sem voru misgagnleg fyrir flokkinn.

Til dæmis umræðan um fóstureyðingar í kjölfar ummæla Todd Akin þingmanns Repúplikana um ,,lögmætar nauðganir” þar sem hann hélt því fram að konur yrðu ekki óléttar ef þeim yrði nauðgað því líkaminn slökkti á ,,kerfinu” og þess vegna þyrfti ekki í raun að ræða það hvort hann vildi leyfa fóstureyðingar þó konu hefði verið nauðgað. Þessi ummæli, sem eru algjör della, urðu skotmark andstæðinga sem bjuggu til frasa eins og ,,Repúblikanarnir vilja ríkið úr veskinu þínu en fá samt yfirráð yfir  leggöngunum þínum” osfv.   Þetta varð til þess að sjálfur Romney lét í sér heyra og reyndi að moka yfir vandræðin, en hann sjálfur er samt algjörlega á móti fóstureyðingum. Þetta varð til þess að sú afstaða hans og svo afstaða margra í flokknum um að banna alfarið fóstureyðingar í Bandaríkjunum mikið rædd dagana fyrir flokksráðstefnuna.  Þessi umræða herðir eingöngu harðlínuna í flokknum en er ekki til þess fallandi að sækja í fylgið óákveðna eða þeirra sem áður kusu Obama.   Obama lét hafa eftir sér eftirfarandi orð þegar þessi umræða stóð sem hæst:

Þá er stöðugt fjallað um ,,Obamacare” sem er líklega árangursríkasta ,,framing” í langan tíma í bandarískum stjórnmálum. Þegar orðið Obamacare er sagt vita allir í dag að um er að ræða gagnrýni repúblikana á nýja heilbrigiðsstefnu Obama, sem hefur það markmið á að tryggja heilbrigðisþjónustu fyrir alla þjóðina.  (í dag eru milljónir án þess). Það sem er áhugavert er að Romney sjálfur bjó til nýtt heilbrigðistryggingakerfi þegar hann var ríkisstjóri í Massachusetts sem tryggði nær öllum lágmarks heilbrigðisþjónustu og var kallað Romneycare!

En að efni gærkvöldsins.

Áður en sjálfur forsetaframbjóðandinn talaði voru fengnar miklar stjörnur til að hita upp fyrir hann, sem var eitt af mörgum mistökum gærkvöldsins.

Fyrst talaði enginn annar en Clint Eastwood sem átti langar samræður við tóman stól á sviðinu.  Þegar þekktur einstaklingur er fenginn til að tala á svona viðburðum er tilgangurinn að fá einhvern  sem fólkið heima í stofu þekkir til og finnst það geti treyst.  Sá hinn sami hefur það hlutverk að segja þér afhverju þú átt að kjósa frambjóðandann, með því að tala beint til kjósendanna eins og gamall vinur. Þetta er elsta trixið í bókinni.  Eastwood er fullkominn kandídat í þetta, það fyrsta sem ég hugsaði var hversu hissa ég væri á því að hann væri með þessu fólki í liði, hann sem væri svo ágætur.  Ég hef náttúrlega ekkert fyrir mér í því að hann sé ágætur, en hvernig er ekki hægt að þykja dálítið vænt um Clint Eastwood sem er búinn að hanga í kassanum í stofunni hjá manni í allskonar hlutverkum ár eftir ár.

En Eastwood klúðraði þessu alveg, ræðan eða uppistandið var ótrúlega vandræðanlegt, þar sem hann úthúðaði tómum stól sem átti að vera Obama í samræðum við hann.  Sérstaklega var þetta vandræðanlegt því dagskráin var úthugsuð og skipulögð í alla staði svo þetta var alls ekki í neinu samræmi við það.

En umfram allt virkaði dagskrá NRC meira á mig eins og  mínútur 32 – 34 í góðum dramatískum sjónvarpsþætti gera gjarnan, þar sem tónlistin í bakgrunninum er hækkuð og einhver segir eitthvað hjartnæmt og áhrifamikið, svona rétt áður þættinum lýkur og tryggt er að þú horfir á næsta þátt.

Á eftir kúrekanum mætti svo mikil hetja í Repúblikanaflokknum, Marco Rubio, sem er sonur kúbverskra foreldra sem fluttu sárfátækir til Bandaríkjana og unnu myrkranna á milli til að tryggja börnunum sínum það líf sem þau sjálf hefðu viljað.  Rubio er því sönnun þess að ameríski draumurinn virkar. Hann er 41 árs öldungadeildarþingmaður frá Flórída og er hélt vægast sagt frábæra ræðu. (já, ég skrifaði frábæra)   Þessi tappi á án efa eftir að ná langt, hann talaði af innlifun og auðvitað um sína eigin reynslu sem er oftast það sem fólk tengir við.

Ræðan var auðvitað full af allskyns mótsögnum við stefnu flokksins eins og mjög stífa innflytjendastefnu sem flokkurinn keyrir á núna og hefur orðið til þess að nýrri innflytjendur (þau eru það öll ekki satt)  í Bandaríkjunum ætla flestir að kjósa Obama.  Þá er alltaf magnað að hlusta á fólk dásama kerfið og það að fólk vinni myrkrana á milli til að geta framfleytt sér og sínum, eins og það sé frábært hlutskipti og engin leið að dreifa gæðum samfélagsins betur.  Berjast svo hatramlega gegn því að öllum sé tryggð heilbrigðisþjónusta.

Loks kom svo sjálfur forsetaframbjóðandinn, sem allir biðu eftir.  Alla vikuna var búið að sýna löng viðtöl við hann tala um persónulega hluti, viðtöl við vini og fjölskyldumeðlimi lýsa því hversu frábær gaur Romney er, svo eftirvæntingin eftir því að heyra hvernig þessi nýji Romney væri var mikil.

Helsta ástæðan fyrir því að svo miklu púðri var eytt í að gera persónuleika Romney hátt undir höfði er líklega að taktík Obama framboðsins hefur verið frá því í vor að gera hann ferkantaðan, gamaldags,  tortryggilegan, elítískan (sem hann er) og spilltan.  Hann er jú mjög ríkur viðskiptamaður, hann fæddist svo sannarlega með silfurskeið í munninum (pabbi hans var stjórnmálamaður og er fyrrum forsetaframbjóðandi Repúblikana), þá er hann mjög íhaldsamur mormóni og enginn Bill Clinton.   Romney lenti í miklum vandræðum með ásakanir Obama framboðsins (sjáið ekki Obama sjálfur heldur framboðið stóð í þessu, sem heldur forsetanum frá skítkastinu og lætur líta út fyrir að hann sé yfir það hafinn)  að hann hefði bara birt skattaframtöl síðustu tveggja ári en ekki lengra aftur í tímann því það væri eitthvað sem þoldi ekki dagsljósið.   Svo liggur augljós styrkleiki hjá Romney í því að hann hefur verið duglegur að sinna fólki í kringum sig í gegnum trú sína, það virkaði vel þegar gamlir vinir mættu á sviðið í gær og sögðu sögur af því þegar Romney var til staðar fyrir þau.

Þannig var verkefni Romneys var meðal annars að ,,teikna sig upp á nýtt” fyrir kjósendur sem eru óákveðnir.  Ræðan hans var ágætlega æfð og gekk mikið út á að endurreisa ameríska drauminn, búa til tækifæri sem Obamastjórnin hafði ekki tryggt þrátt fyrir mikil loforð. Hann reyndi að nota sjálfan sig og sína persónulegu reynslu í viðskiptum til að sýna að hann væri góður stjórnandi, hann talaði um mikilvægi þess að stjórna af ábyrgð og festi, Skattpína Obama væri að gera fyrirtæki gjaldþrota og það yrði að koma tannhjólum atvinnulífsins í gang á ný.  Hann talaði líka um Steve Jobs og hvað amerískt hugvit gæti gert. Ræðan var óvenju fyrirsjáanleg, Romney var fremur stífur, hækkaði lítið röddina og virtist ekki vera mikið niðri fyrir.

Eftir ræðuna fóru flestir að tala um Eastwood eða þennan frábæra unga mann Rubio, Romney féll mikið í skuggann af þeim tveim.  James Carville einn helsti ráðgjafi Demókrata síðustu ár sagði eftir ræðuna að það hefði ekkert verið í ræðu Romneys sem George Bush hefði ekki getað sagt í sömu ræðu fyrir nokkrum árum. Þá benti annar fréttaskýrandi á að Romney hefði ekki minnst einu orði á lausnir varðandi húsnæðislán sem hafa hækkað umfram markaðsverð á eignum þar í landi líkt og hér og mjög margar fjölskyldur eiga í vandræðum með. Annar benti á að þrátt fyrir ágæti Steve Jobs væri  nær öll framleiðsla á hans hugmyndum í Kína, ekki í Bandaríkjunum svo kannski hefði þetta ekki verið besta dæmið.

En yfir það heila þá var ræða Romney allt í lagi, hann klúðraði ekki en hann var ekkert spennandi svo mig grunar að hún hafi heldur ekki skilað því sem vonast var eftir.  Allir muna hins vegar eftir senuþjófinum,  kúrekanum frá Hollywood sem krýndi sig óvart sem ,,Sarah Palin” þessa flokksráðstefnu .

Gallup mælir grimmt afstöðu fólks til forsetaframbjóðendanna og nú mælist Obama 47% en Romney 46%.  Skoðanakannanir eru mismunandi en það er sálfræðilega mjög vont ef Romney nær yfir Obama í könnunum því hluti af lausa fylginu vill gjarnan elta sigurvegarann og getur það snúið mörgu við.

En sem betur fer fyrir okkur sem viljum síst sjá Romney og íhaldspungana og íhaldspíkurnar hans  í Hvíta húsið þá er stutt í flokksráðstefnu Demókrataflokksins, sem hefst á mánudaginn næsta og stendur alla næstu viku.  Hér er vefsíða flokksráðstefnunnar. Þar er Obama líklegri en Romney til að standa sig umfram væntingar en vandinn hjá Obama er hins vegar flókinn, því í síðustu kosningum hafði kosningaráðið hans ekki mjög hófsama,,væntingastjórnun” og það er og verður erfitt að sannfæra fólk sem kaus Obama og er ósátt við að breytingarnar sem lofað var eru ekki enn komnar í gagnið um að kjósa Obama aftur.   Kosningastjórn hans er þó öllu frumlegri en Romney og kemur oft skemmtilega á óvart. Eftir ræðuhöldin í gær hjá Repúblikönum birtist þessi mynd á Facebook Obama

En það verður í það minnsta spennandi að fylgjast með.

Heimssýn, hópur þeirra sem eru á móti ESB,  óttast ekkert meira en að þjóðin fái upplýsingar um Evrópusambandið, því nú er svo komið að þeir sem veita einhvers konar upplýsingar um ESB eru sakaðir um áróður og óheilindi. Að þeim sjálfum undanskildum, Morgunblaðinu, Mbl.is og Bændablaðinu – auðvitað!

Það er nefnilega merkilegt að nei-sinnar hafa eytt mestu púðrinu sínu í tvennt, að reyna að koma í veg fyrir að þjóðin fái að kjósa um ESB og gera alla þá sem fjalla um ESB tortryggilega með því að kalla þá öllum illum nöfnum.

- í stað þess að ræða málið efnislega.

Hugmyndir þeirra um að fólk sé svo vitlaust að það sjái ekki muninn á áróðri og upplýsingum snúast fyrst og fremst um að þeir sjálfir treysta ekki almenningi til að taka upplýsta ákvörðun um málið og lenda því svo með því að kjósa NEi í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Líklega hafa þeir fengið bréfdúfuna um hið ágæta læsi Íslendinga og aðgang þeirra að vef eins og Google.com – og vilja nú sjá til þess að enginn nú að láta sér detta í hug að lesa sér til um ESB án þeirra blessunnar.  Á hættuslóðum alnetins, í heimi upplýsinga og óflokkaðs fróðleiks!

Það er vel þekkt, að meðal þeirra sem gefa upp afstöðu sína í skoðanakönnunum ætla fleiri að segja nei en já, ef kosið væri í dag.  Þrátt fyrir það er ég sannfærð um að þegar samningurinn liggur fyrir og þjóðin hefur kynnt sér bæði kosti og galla ESB og samninginn þá verði meirihluti fyrir já-inu.  Það hlýtur að vera lágmark að treysta þjóðinni til að ákveða eigin framtíð.

- spurningin er, af hverju ætli það sé  að Heimssýn, treysti ekki þjóðinni til að taka þessa ákvörðun sjálf?

Hér má finna upplýsingar um hvers vegna við viljum ganga í ESB – að því gefnu að við náum góðum samning.

Þessi mynd er fengin af láni af vefnum Gulli.is

Þingmenn herða nú gjaldeyrishöftin, örþrifaráð til að reyna koma í veg fyrir að krónan veikist meira  á gjörgæslunni.

Forsætisráðherra segir krónuna ónýta og tvo kosti í boði.  A) einhliða upptöku annars gjaldmiðils og algjört fullveldisframsal í peningamálum eða B) að ganga í ESB og taka upp evru.

Þetta gremst Sigmundi Davíð formanni Framsóknarflokks sem tekur bakflæðiskast af hneykslan og segir í dag, algjörlega óforsvaranlegt að forsætisráðherra skuli tala krónuna niður með þeim hætti sem hann telur hana gera.

Nú hefur Sigmundur Davíð í félagi við Ársæl Valfells hagfræðing,  farið um landið og reynt að selja kjósendum að hér skulinn tekið upp einhliða Loonie, kanadískur dollari.

Einhliða framsal á fullveldi í peningamálum Íslendinga er sem sagt í lagi á Framsóknarheimilinu en ekki að ganga í ESB, taka upp evru og fá sæti við borðið þar sem ákvarðanir eru teknar, nei það er hættulegt fullveldisframsal!

Sama máli gildir um það þegar Sigmundur segir krónuna vera ónýta og við þurfum bara að bjalla í Kanadamenn, þá er hann sumsé ekkert að tala illa um krónuna, það gerist bara þegar rætt er um að fá hér evru í stað krónunnar.

Þetta er svo auðvitað allt fyrir utan þá augljósu staðreynd að Sigmundur Davíð vill að Jóhanna ljúgi frekar að þjóðinni en segi henni nákvæmlega það sem allir vita. Krónan er alltof kostnaðarsöm og því ónýtur gjaldmiðill, enginn, hvorki kóngur né prestur, mun geta talað hana upp úr því ástandi sem hún nú er í.

Það má svo þakka fyrir að Jóhanna hafi kjark til að segja hlutina umbúðalaust,  ólíkt þeim öllum sem hafa vitnað í Landsdómi og sagt að þau ,,vissu” allt um komandi hrun, árið 2005 en láðist að segja okkur frá því!

p.s. þetta með bakflæðið er auðvitað bara gert til að færa í stílinn, ég er viss um að Sigmundur Davíð eigi ekki við bakflæðisvandamál að stríða, biðst fyrirfram afsökunar á þessu stílbrag.

Andstæðingar ESB vilja alls ekki ganga í ESB og taka upp evru því þá telja þeir að við missum fullveldið og sjálfstæðið.  Sami hópur myndi líklega ekki telja Finnland, Þýskaland, Pólland eða Írland ósjálfstætt eða ekki fullvalda, enda taka þeir þátt í að móta ákvarðanir innan ESB ólíkt okkur, en ok.

Þessi sami hópur og hefur áhyggjur af framsali á valdi okkar til erlendra aðila, en vill nú ólmur taka upp einhliða mynt annars ríkis og þannig framselja fjárhagslega sjálfstæði okkar til ríkis sem við höfum ekkert samráð við að öðru leiti en að eiga í 0,5% af viðskiptum okkar við.

Þar sem við eigum ekkert borð til að setjast við til að ræða málin, þar væri enginn stóll með okkar nafni á, bara mögulega einhver embættismaður sem tæki símann þegar hann hefði ekkert annað að gera.

hvernig í ósköpunum fer þetta saman?

hér er enn einfaldari útfærsla á fyrri bloggfærslunni í dag:  Ef við hefðum drattast í ESB fyrir löngu og værum komin með evru, þá hefði enginn dómur fallið í dag, þá værum við öll að greiða lægri afborganir á mánuði vegna íbúðalánanna – öll.  Engin verðtrygging, ekkert körfu/gjaldeyrislán rugl neitt.  Við verðum að losa okkur undan krónunni, sama hvað tautar og raular.

yfir og út.

Maður út í bæ er með fyrirtæki, hann gerir alltaf áætlanir og þrátt fyrir það , græddi hann í fyrra en tapaði í ár þó svo það hafi verið vöxtur hjá honum í ár, skilaði hann eigendum sínum tapi í ár, en hagnaði í fyrra!

(Júlíus Jónsson forstjóri HS Orku lýsir þessu svona á Rúv í dag:  „Maður gerir aldrei ráð fyrir að krónan falli í gjaldeyrishöftum og öllu slíku. En það er sveifla þarna á milli ára upp á tæpar 1.800 milljónir, gengishagnaður á fyrra ári og gengistap á þessu, sem skýrir nánast mismuninn á afkomunni. “)

Þjóð ein lenti í hruni og hver maður tapaði a.m.k. 30% af verðgildi launa sinna á einni nóttu, maðurinn hætti að geta borgað reikningana sína.

(Launin okkar misstu að lágmarki 30% af verðgildi sínu með hruninu á einu bretti þegar krónan hrundi. Eins og verkalýðshreyfingin hefur margítrekað bent á.)

Sama þjóð hefur tapaði 27.4 prósentustigum af ráðstöfunartekjum frá árinu 2007 – 2010, hversu stór hluti er vegna kostnaðs við krónuna er óljós en hann er stór.

(Í nýrri frétt í Fréttablaðinu í dag er bent á að uppsafnaður kaupmáttur ráðstöfunartekna hefur minnkað um 27,4 prósent á árunum 2007 til 2010 en þetta er samkvæmt tölum Hagstofunnar og kom fram á fundi hjá BSRB í vikunni. )

Þessi sama þjóð er að sligast undan verðtryggðum húsnæðislánum. Þjóðin borgar  1-2 milljónir á ári í íbúðarlán á sama tíma og íbúar nágranna ríkjanna sem eru með evrur borga 500 -800 þúsund fyrir sama lán.  Íbúar Evruríkjanna vita ekki hvað verðtryggð lán eru. 

(Hagfræðingur ASÍ benti á í síðustu viku að við borgum margfalt meira fyrir húsnæðislánin okkar en íbúar Evruríkjanna. Haft var eftir honum eftirfarandi: ,,Þau evrópsku greiði á bilinu 500-800 þúsund krónur á ári en þau íslensku borgi 1-2 milljónir króna á ári. Sé þessi munur reiknaður sem hlutfall af tekjum þeirra eftir skatta þurfi íslensku hjónin að eyða 18% meira af ráðstöfunartekjum sínum í greiðslur af húsnæðislánum en þau evrópsku.”)

Í þessu landi er risastórt fyrirtæki sem margir horfa til sem ,,fyrirtæki framtíðarinnar”  forstjóri fyrirtækisins líkir gjaldmiðlinum við fílinn í stofunni sem enginn vill sjá.  Hann vill fá hina myntina sem kostar minna og sveiflast ekki eins og pendúll, svo hann og fyrirtækið hans geti verið áfram á landinu.

(Forstjóri Össurar talaði svo á Viðskiptaþingi í dag og benti á að það að þegar menn þakka krónunni fyrir velgengnina væri það eins og að þakka brennuvargi fyrir að ekki fór verr. Hann sagði einnig að  óstöðugur gjaldmiðill væri ástæðan fyrir reiði í þjóðfélaginu. Þetta valdi eignatilfærslum sem fólk er skiljanleg reitt yfir. Þá kallaði hann krónuna fílinn í stofunni.  Hann sagði aðild að ESB og upptaka evrunnar væri sú leið sem hann kysi. )

Það er gleðiefni að við séum í aðildarviðræðum því við verðum að leysa þetta krónuvandamál – til langs tíma.

Skyndilausnir með krónuna hafa mistekist í áratugi á kostnað allra,

fylleríinu verður nú að ljúka og það eru engir afréttarar í boði.

Mynd 1. Staða gjaldeyrismála á Kastrup á föstudaginn sl.

Ég nenni ekki að eyða of mörgum orðum í Ögmund Jónason sem ásakaði í síðustu viku opinbera starfsmenn og nær alla sem nokkru sinni hafa átt í samstarfi við ESB um að ánetjast dagpeningum og fór svo sjálfur strax upp í flugvél og á dagpeningafund með ESB ráðherrunum í Danmörku.  Ögmundur er auðvitað nýkominn úr enn einni dagpeningaferðinni frá Mexíkó þar sem hann í félagi við einn annan ánetjuðust Mexíkóferðum upp á 750 þúsund í aðeins 4 daga! Og afsakar sig svo stuttu síðar með þeim orðum að dagpeningar séu hið eðlilegasta mál ..

Það sem ég nenni að eyða orðum í er hin klassíska útlandaferð Íslendinga. Því allt frá örófi alda hefur verið takmarkað úrval af varning hér á landi og hátt verð á öllum nauðsynjum gert það að verkum að Íslendinga má greina frá fjöldanum í hvaða útlandi sem er, þar sem karlar og konur troða töskur sínar fullar áður en heim er komið af því sem ekki finnst hér á landi eða því sem má aðeins finna hér á landi fyrir morðfjár. Fágætar appelsínur frá sjómönnum á stríðsárinum breyttist í fjöldaferðir húsmæðra til Glasgow á níunda áratugnum og svo í paraferðir til Bostonferðir tíunda áratugsins osfv.

Nú í síðustu viku var ég á ferð í Brussel ásamt fríðu föruneyti Evrópusinna, og þó enginn hafi fengið dagpeninga og þó allir dagarnir hafi verið þaulskipulagðir þá voru allir með lista yfir hluti sem þeir áttu vinsamlegast að kaupa inn fyrir vini og vandamenn. Barnaföt, sokkabuxur, belgíska osta, sérstaka skó, Tinna, Kolbeinn og Tobba,  Gap, H&M og aðeins meira H&M.

Það hjálpar auðvitað ekki að þessi staðreynd blasir  (sjá mynd 1) blasir við manni í hvert sinn sem maður stígur á erlenda grund.

Hvers virði er krónan? það veit auðvitað enginn fyrir víst á meðan hún er bak við gjaldeyrishöft. Síðustu mánuði höfum við heyrt að evran sé farin norður og niður, þó það sé fjarri sanni.  Raunin er að enn er evran mun sterkari en dollarinn (sjá mynd 2)  eins og hún hefur í raun verið nær alla tíð verið og sem gjaldmiðill er hún við furðu góða heilsu eins og sjá má á mynd 1.  Skuldavandi nokkra evruríkja er þó vandamál sem leiðtogar ESB ríkjanna munu leysa og leggja allt kappa á að gera.

Mynd 2. Styrkleiki evrunnar og dollarans frá 2000 til dagsins í dag

Staðreyndir er að þrátt fyrir allt er rándýrt að kaupa á Íslandi barnaföt, mat og allt þetta helsta sem hin hefðbundna fjölskylda þarf til að lifa af.  Svo ekki sé talað um húsnæðislánin sem eru í engu samræmi við það sem gerist í ESB ríkjunum.

Og þess vegna má auðveldlega ánetjast ESB ríkjunum og því sem þar er boðið uppá. Lægra matvælaverð, lægri vextir af húsnæðislánum, ódýrari barnaföt – og miklu, miklu meira úrval.

Það er þess vegna sem við hlupum af síðasta fundinum í Brussel í síðustu viku og rukum í búðir, ekki vegna þess að það sé allt miklu betra í útlöndum, heldur vegna þess að það er hægt að fá meira fyrir minna í ESB og það er miklu meira úrval. Og eftir 30 -50 % lækkun á raunvirði á laununum okkar síðustu árin hefur enginn efni á því að sleppa því að hendast í smá verslunarleiðangur sé maður staddur í einhverju ríki  ESB – þó ekki sé nema bara til að græja föt á krakkana út árið.

- mig langar að fá svona úrval og svona verðlag hingað heim og það væri ekki verra að fá H&M, þá myndi ég hætta að ánetjast útlandaferðum og sætta mig við veðrið.

Til þess að þetta breytist þurfum við að gera eins og hinar Evrópuþjóðirnar – og ganga til samstarfs við þær.

Svona er þetta í ESB ríkjunum 27, þess vegna vil ég að Ísland gangi í ESB – þetta er ekki miklu flóknara en það.

Hljómar ógeðslega er það ekki?

En ef þú er að spyrja þig hvað þú eigir að gefa einhverjum í jólagjöf sem á ,,allt” – eða eru sjálf/ur með tóman óskalista – þá eru ormalyf, moskítónet, næringamjólk, orkukex vatnshreinsitölflur og vatnsbrunnar – besta jólagjöfin.

Hvað er meira í anda  jólanna en að gefa einhverjum gjöf sem kostar 1247 krónur og  gefur 300 börnum lyf sem hreinsar sníkjudýr úr meltingafærum þeirra svo þau séu ekki lengur máttvana og lasin?

Eða gefa einhverjum 10.000 vatnshreinsitöflur sem hreinsa 50 þúsund lítra af vatni og tryggt að fjöldi barna sem búa nú við mengað vatn geti drukkið hreint vatn – fyrir aðeins 6.960 krónur?

UNICEF – Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna er fullkomnasta jólagjafabúðin. Verslaðu hér.

Nú væri gott að draga fram lakkskónna, fína gelið og smella rauðri slaufu í hárið, því upphitun jólanna er að hefjast.  En eins og öll skemmtileg félög þá mun Já Íslands, félag evrópusinna taka þátt í upphituninni.  Á morgun verður haldið jólapubquiz á Kaffi Sólon 2 hæð og hefst fjörið kl 20.30 – þar mun hinn frækni Ske-maður og þingmaðurinn Guðmundur Steingrímsson mun spyrja fólk um allt á milli jóla og Evrópu. Og eins og lög gera ráð fyrir verða verðlaunin einn bjórkassi.

Til að sjá til þess að við komumst örugglega í hátíðarskap mun svo hin eina sanna drottning jólalaganna Helga Möller mæta á svæðið og syngja fyrir okkur nokkur lög.

Hér má sjá viðburðinn á Facebook.

Sem sagt, jólapubquiz, Helga Möller, jólabjór, piparkökur og evrópusinnar.

Getur hreinlega ekki klikkað.

Bjór á tilboði!

Allir Evrópusinnar velkomnir.